Ben hayatta şunu anladım kimse kendinden başka kimseyi düşünmüyor

çıkmak mıkmak sevgili olmak filan hikaye bu devirde güvenilecek insan kalmamış herkez kendisinden başka kimseyi düşünmüyor hep iyiler üzülüyor kötüler kazanıyor insanlar nankör olmuş kimseye güvenim kalmadı herkez ayrı alemde herkez kendisini iyi olarak görüyo ama karşısındakini kötü biri olarak görüyor belki bende kötü biriyimdir ama insanlardan nefret ediyorum herşey çıkar amaçlı arkadaş sevgili herşey bıktım artık bu hayattan insanlardan bıktım ne yapmam lazım:( insanlara yardım ettikçe üstüme geliyorlar daha fazlasını istiyorlar kimseye güvenmiyorum:(
Ben hayatta şunu anladım kimse kendinden başka kimseyi düşünmüyor
Cevapla