Birini hiçbir zaman affedemeyeceğini anladığında ondan vazgeçer misin?

Bu çok garip birşey aslında çelişkili bir durum birini affedemiyorsan eğer sende ki yeri dolmayacak biridir affedemedikçe de açtığı boşluk büyür büyüdükçe nefrette büyür birini affedebilecek olgunluğa erişince vazgeçmeyi de öğreniyoruz aslında..
ben çok büyük birşey olmadıkça kolay affederim ama vazgeçemem kolay kolay büyük bir hata ise asla affetmem affedersem kendimi affetmem o zaman 🤔

Güzel soruymuş sahiden. Affedemeyeceğim birini hayatımda tutmak mantıksız nazarımda. O kişiye karşı içimde tamalanamayan şeyler olup o kişiye karşı hep geçmişte yaptığı şeylerle bakacaksam bitiririm. Çünkü aksi iki tarafında hem zamanından alacaktır hem de karşı tarafın boş umutlar beslemesine neden olacaktır. O yüzden böyle bir şeye gerek olmadığından vazgeçerim elbette.

Çok garip gelicek ama ben herkesi affetim ben nefret kinle büyüdüm nefretim kinimle harmanladım tüm duygularımı ellime geçense kocaman bir hiç oldu zamanımı boş duygularla geçirdim fark ettiğimdeyse tüm duygularımı hepsimi törplediğimi fark ettim herkesi affettim ben vazgeçersem değmediği içindir...

Hiç kimseyi affetmeyerek kendime yük edemem 🙂 affederim hep , ama affetmem ders almadığım anlamına gelmez. Affettiğim hiç kimseye tekrar dan beni incitecek gücü vermem

Affa inanmam.
Sevgim, gururumdan ağır basıyorsa devam ederim
basmıyorsa vazgeçmem işten bile değil.

Affedemeyeceğimi anladığımda sevgim de otomatikmen biter.

Malesef vazgeçmek zorunda kalıyor insan çaba veriyorsun veriyorsun bir, yere kadar hiç bir zaman affetmeyeceğim insanlar var ve vazgeçtim