Parasızlık insanın psikolojisini bozar mı?

Bana kimse iş vermez bu yaşıma kadar iş bulamadım hiç bulsaydım bulurdum herhalde zaten evden dışarı bile çıkamıyorum ben daha

15 20 25 yaşlarında da iş bulamadım 30 oldum hala bulamadım bu yaştan sonra da bulamam çünkü tecrübe meslek deneyim yok en önemlisi özgüvenim cesaretim yok ayrıca zayıf cılız çelimsiz biriyim öyle her önüne geleni işe alıyorlar sanki demekki ben her yönden kaybediyorum 30 yaşına kadar iş bulamamış insanım

Ben bu yaşıma kadar çalışmak istedim ama iş bulamadım daha doğrusu evden çıkamadım çünkü özgüvensiz çekingen utangaç sessiz pasif zayıf biriyim üstelik hiçbir alanda tecrübem yok hiç çalışmamış birini kimse işe kabul etmez ki herkes deneyim tecrübe istiyor

Çalışmadım ve bu yaşıma kadar parasız yaşadım asosyal eve kapalı yaşadım gençliğim evde geçti normal bir insan çalışmadan parasız eve kapalı asosyal yaşamayı neden seçsin o zaman ben normal değilim

Dana basit geliyor ben çocukluğumdan belli utangaç çekingen içe dönük sessiz pasif özgüvensiz asosyal biriyim kendimi hep eve kapattım dışarı çıkamıyorum gençliğim evde geçti insna içine topluma çıkamıyorum her gün evdeyim ben beceremem çalışmayı beni alsalar bile hemen geri çıkartırlar işten

Bu yaşıma kadar beceremedim bu yaştan sonra da çok zor maalesef hayata geç kaldım zaten artık hayata uyum sağlayamam bu yaştan sonra çünkü pasif kalmışım

Bu yaşıma kadar işsiz parasız asosyal yaşadım bu yaştan sonra bu nasıl değişecek bilmiyorum

Ben dışarı bile çıkamıyorum sen işe gir diyosun beni kimse işe almaz zaten

Denemeye cesaretim olmadı hiç

Evet kötü intihar

Bilmem gitmedim imkanım olmadı

La denemeye ne imkanın olmadı birisi şunu evden alsın götürdünya psikiyatriye

Beni kimse işe almaz

Benim psikolojim bozuk zaten

Normal bir insan 30 yaşına kadar işsiz parasız asosyal eve kapalı yaşamayı ister mi bence istemez bende istemedim o zaman ben normal değilim ondan böyle yaşıyorum

Ben 30 yaşındayım çocukluğumdan belli utangaç çekingen içe dönük sessiz pasif özgüvensiz asosyal biriyim bu yaşıma kadar istemeyerek eve kapalı işsiz parası asosyal yaşadım maalesef istesem de aşamadım bunu dışarı çıkamıyorum

Bu benim tercihim değil çocukluğumdan belli bu durumun içinde çırpınıyorum ve bundan kurtuluş yok

Sağolun ama bana kimse yardımcı olamaz yani ben bu yaşıma kadar zaten istesem de düzelemedim demekki değişmiyor olmuyor beceremiyorum herkesin kişiliği farklı benimki de bu demekki yaşamayan anlayamaz bu durumu benim senelerdir neler çektiğimi kimse hissedemez herkese kolay basit gelir bu durum ama yaşayan için kolay değildir

Herkes 15 20 yaşlarında hayata atılıyor ben 30 yaşına kadar atılamadım bu yaşıma kadar çok istedim ama olmadı gençlik gitti artık herşey daha zor benim için

Bu yaşıma kadar istesem de hayata atılamadım hâlâ istesem de atılamıyorum evden dışarı çıkamıyorum korkuyorum özgüvenim yok

Neden ki

Sen dedin ama bunu bana çıkma diye