Bu hayatta sizi ayakta tutan şey nedir?

Hiç bir şey yok aslında. Kafama sıkacaksın deseler sıkarım. Ne sevgili var ne se yaşam. 32 yaşına kadar ev iş okul yaşadım bir sürü üniversite bitirdim şimdi ise 12 saat çalışıyorum 2 SAAT yol çekiyorum 14 saat. Gerisi ders ve 4 saat uyku. Beni bu ülkeye zamana toprağa uzaya bağlayan hiç bir şey yok. Idam edelim deseler raziyim belki canım yanar ama ruhum asla. Yokluk öyle canımı yakmış ki? Artık bezmiş hayattan. Insanlar bile manasiz geliyor. Eskiden hayal kurardım birinin elinden tutum diye şimdi ölüme susamış gibiyim. Keşke ötenaz olsa da kimseyi yormadan gitsem.

Ölecek olmam ve ölümün herkese eşit davranması çoğu şey de motive kaynağımdir. Yaşarken çoğu şeyin değişmesine ya da bitmesine neden olan sebebi bilemeyiz ve kendimizde ararız sorunu veya çözümü ama ölüm öyle değil ne olursa olsun son çıkış kapısının ona dayanmasi olacaklari ve olmayanlari daha çekilir kılıyor. Bu motive etmiştir beni sevgi ve saygıdan ziyade her şeyi başaramayacak olduğumu bilmem de ayrı bir motive kaynağıdır. .