Yalnızlığı çok seversek bir gün o da çekip gider mi acaba?

Yalnızlığı ben bir aynaya benzetiyorum.Ayna görüneni yansıtır karşısındaki cisimler varlıklar değişir ama o hep var olanı yansıtır.Yalnızlıkta öyledir.Çekip gitse bile başka bedenlere başka diyarlara yine ona verileni yansıtıcak kendisinde olanı karşısındakine vericek.Aynada yalnızlıkta çekip gitmeyi istese bile gerçekleri yansıtmaktan dolayı endilerini ele verirler.

bazen etrafım okadar kalabalık oluyorduki hep yanlız kalmak kafamı dinlemek isterdim yanlızlığı seviyorken etrafımda bir sürü insan olurdu ve birgün aşık oldum ve şimdi yine yanlızım ve sevmiyorum artık yanlızlığı sevsem yine olucaklar belli