Tutucu ve iyi ailenin yalancı kızı... Evet benim!

Benim sorunum hep kendi aptallığımdan kaynaklanıyor, psikolojik bir sorun mu bu bilemiyorum ama çok kötüyüm biliyorum. Ben yurt dışında büyüdüm ailemin ve özellikle babamın gözde kızıyım. Bana çok güvenirler çok tutucu bir ailem var, ama ben yanlış şeyler yapıyorum. Sevgilim var 1 yıldır, ailem bilmiyor o da türk onunla çok yakınlaştık birlikte olmadık ama kendimi iğrenç hissetmeme neden olacak şeyler işte, nekadar evlilil düşünüyoruz desekte iğrenç birşey bu. Onla buluşçamız zaman yalan söylüyorum aileme .. 2 ablam var onlar tertemiz...Beni çok seviyor ve çok değer veriyor, ama ben farklıyım, bu yaptıklarımız mı soğuttu beni bilmiyorum ama soğudum. Babamın yüzüne bakınca utanıyorum ağlıyorum. Yakınlaşmıyoruz artık pek fazla öpmesine bile izin vermiyorum.. Çekip gidesim var, onu bırakmak istiyorum yalnız kalmak istiyorum aileme okuluma önem vermek istiyorum ama kalbim buna dayanacak mı ? Sizce napmalıyım? Başka bir erkekle Kendimi hayal bile edemem.. Evlenemem yaşım daha 18.. Benim kariyerle ilgili birsuru hayalim var daha..