Sıkıcı bir insan mıyım?

Ben kendimin sıkıcı olduğunu düşünmüyorum. Çok girgin değilim çok sessiz de değilim, ortasıyım tam. Ama benle görüşen arkadaşlarım gezeceklerse hiç yanlarına çağırma gibi lüksünde bulunmazlar. Mesela bugün bayadır görüşemediğim bir arkadaşımla görüştüm. Gayet eğlendik ama sanki yanımda sıkıldığını hissettim. Gel bizde kal falan dedim tamam olur deyip geçiştirdi. Ayrılırken tekrar görüşelim dedi. Tamam deyip güldü, yine geçiştirdi. Kendisi biraz uçuk bir kız. Ama benim 14 senelik arkadaşım. Ben istiyorum ki kardeşim gibi bir arkadaşım olsun. Mutlu anımda, hüzünlü anımda, dargın anımda, kızgın anımda yanımda olan ve yanında olabileceğim bir arkadaş istiyorum. Bugün dedim belki artık hep görüşürüz onunla falan ama bir daha Allah bilir ne zaman görüşücez. Kalmaya falan da gelmez büyük ihtimalle. Dua ediyorum Allah'a, neden çıkarmıyor böyle birini karşıma ? Yalnızlıktan bıkmadım ama yalnız kalmakta istemiyorum. Şu an bile ağlamaklıyım, kıskanıyorum kardeş gibi arkadaş olanları, hemde çok.. Bu kadar sıkıcı bir insan mıyım ben?..
Sıkıcı bir insan mıyım?
Cevapla