Vazgeçmek çaresizlik midir yoksa mecburiyet mi?

Mecburiyet hiç bir yol kalmamışsa... tek sorun bu mecburiyeti kabullenmek kolay değil.. Çaresiz olduğumu, çaresiz olduğunu biliyorum ne yazıkki tam vazgeçmek istediğim yerde ya ona olan sevgim beni burada tutuyor ya da vicdanım gitmekte istesem, kalmakta istesem duygular baskın çıkıyor anlayış göstermek istiyorum ama hayat şartlarım buna izin vermiyor anlayışsız bir ruh haline büründürürüyo... kısaca gönlüm daha fazla çabalama bu şekilde mutsuzluk veriyosun diyo... Kalbimden geçense şimdi vazgeçersem bir daha onun kadar güzel kalbe sahip birini tanıyamayacağım belki şans, belki kader hayatımda ilk kez yalansız, gerçek bir dost çıktı karşıma onu kaybetmeyi göze alamıyorum ona mutsuzluk vermek istemiyorum ama mutluda edemiyorum bu yüzden kendimi bir karektere sığdıramıyorum gerek arkadaşlık konusunda gerekse insanlığım konusunda bir çok kişiye yaptığı yanlış konusunda hakaret ediyoruz, aşalıyoruz karakteri konusunda hiçbirzaman kendimizi düşünmüyoruz acaba biz doğrumuyuz karakter konusunda... insanlık konusunda başkasına gelince herşeyi söylüyoruz kendimize gelince hiç düşünmüyoruz bu yüzden kendimi bu kadar fazla kötülüyorum kendimi doğru bulmadığım için

Vazgecmek hicbir zaman caresizlik olarak sayilmamali. Bazen gucu kalmaz ve mecbur kaldigi icin vazgecmek zorunda kalir insan...

Bazen çaresizlikten vazgeçer insan, bazende mecburiyetten..

Duruma göre değişir sebebi önemli

Bazen çaresizlik bazen mecburiyet.

Vazgeçmek çaresizlik içindeki mecburiyettir.

Duruma göre, kişiye göre değişir

Mecburiyettir..

tercih.. de olabilir

Duruma gore