Sevgilimin aile düzeni bozuk, sevgilime güvenemiyorum.

Endişelerinize hak vermemek elde değil, ben de yakınlarımın aile yaşantılarını gözlemleyen, önemseyen bir insanım. Hele ki konu gönül ilişkisi olunca, bu durum kat be kat önem kazanıyor. Ne de olsa hayatımızı paylaştığımız insanın yetiştiği yuvadan bahsediyoruz...

Ama yine de, bazı şeyleri ayırdedebilmemiz gerekiyor. Problemli bir ev hayatı yaşayan insanların psikolojilerinde yaralar olması çok mümkün o ayrı, ama bu sorunların kaynağı genlerle aktarılmıyor, yani sizin de benzer maceralar yaşayacağınız anlamına gelmez bu. Aksine, mesela ailesinden şiddet görmüş bir insan, "ben bunu yaşadım ve bu çok onur kırıcıydı, ben kendi aileme asla böyle yapmam." diyebilir. O içinde bulunduğu ve zarar gördüğü ortamı neden kendisi de kendi elleriyle yaratsın ki sonrasında?

Aslında bu da biraz yüzeysel bir bakış açısı, kendi içinde bir mantığı olsa da. Yüzeysel, çünkü insanın kişilik oluşumunda aile baş rolde, ve her birey neyin doğru neyin yanlış olduğu bilincine de varamayabilir. Mesela anneyi tartaklayan bir baba figürü varsa, "senin buna hakkın yok" diye karşı durmak yerine "annem de hak etmiyor değil aslında.." diye de düşünebilir, bu da önemli. Ama bu kişiler kendilerini çok fazla ele verir zaten.

Mesela boşanma olaylarına "toplumsal facia" gözüyle bakılır, yok anası da babası da başında olsun, yok "sinek kadar kocam olsun başımda bulunsun" falan ama yok böyle bir şey. Yani anne-babasının çatışmalarına şahit olarak büyüyüp yetişen çocuktansa anne ve babası yollarını ayırmış bir çocuk daha sağlıklı bir psikoloji ile büyümüş olabilir. İşin içine bir sürü dış etken de giriyor elbette, ama yani kısaca, kötü veya yanlış görünen bir durum, her zaman kötü veya yanlış olmayabiliyor.

Siz de, kız arkadaşınızı sadece ailesinin yaşantısına bakarak yargılayamazsınız. Evet, aile yaşantısı, terbiyesi çok önemlidir, ama bu demek değil ki insanları evde mutlu mesut bir hayat yaşayıp yaşamadığına göre seçelim.. Bu değil. İnsanlar doğacakları aileyi seçemezler, anne-babalarının hal ve hareketlerine, kararlarına, yaşantılarına bir yerden sonra müdahale edemezler, ama yaşadıkları karşısında takınacakları tavırları, çıkaracakları dersleri kendileri seçerler. Herkes anne ve babasının yanlışlarını tasvip edip ilerde onu yapacak diye bir şey yok. Çoğu zaman tam tersi gerçekleşir.

Mutsuz aile yaşantısı mutlaka insanın ruhunda olumsuz izler bırakır, ama bu durum ayakları daha bir yere basan, hayata karşı güçlü durabilen bireylere de gebe olabilir. Aksine, hayatı çok fazla lay lay lom geçmiş bir insan, hayata karşı daha dayanıksızdır diye düşünüyorum.

Evde terör estriren babası yüzünden 15 yaşından beri antidepresan kullanan yakın bir arkadaşım var, ve eşi bebek bekliyor. Bana dediği şuydu: "Nasıl bir baba olacağımı bilmiyorum, ama nasıl bir baba olmayacağımı çok iyi biliyorum." Ve yıllardır tanıdığım bu insan, çok iyi ve anlayışlı bir eş, ve eminim çok da iyi bir aile babası olacak.

Bir de bu açıdan bakın bence.

aile önemli...ister istemez etkilenmişdir..yani çok yanlış bişey olmadıktan sonra takma derim...ben mesela aileme karakter olarak hiç benzemem..karakterede bağlı..ama biraz dikkatli ol..yani evlilik bu başka şeye benzemez..biraz daha tanı sonra karar ver..