Sevgilinizin en beğendiğiniz ve beğenmediğiniz huyu?

Beğendiğim huyları:

Kaliteli bir kadın özetle.

İçini açayım; Çoğu zaman güleryüzlü , güldüğü zaman içim ısınıyor.Belki o da biliyordur , biriyle gülerek konuşursan o da sana güler , o güldü mü mutlu olursun..Bazen gülüşleri ders çalışırken veya kafede otururken gözümün önüne gelmiyor değil.. ''Gülmek , en iyi baştan çıkartıcıdır.''

İkinci önemsediğim kavram fedakarlık..Bir insanın zor , bunaldığı , yoğun zamanları olur..İşte o anlarda , sana destek olacak ve senin için kendinden bir parça ortaya koyacak bir insandan daha değerli ne olabilir ki bu dünyada...Elinden gelenin en iyisini yapıyor biliyorum , imkanı olsa daha da iyisini yapar onu da görüyorum..

Bir diğer önemsediğim tabular..Bana göre ; gülmek , eğlenmek , dans etmek , keyifli sohbetler etmek puzzle nin bir parçası..Fakat son parçayı çok az kişi verir ya da verirken tereddüt eder..Nedir o parça ? Cinsellik..Sevgi yoksa boş , varsa tadına doyulmaz bir parça bu..İliklerini donduran , dişlerini titreten , yüzünü şekilden şekle sokan bir parça bu.

Onda bu tabu yok işte..Evet bekaret önemli onun için , tabi benim için de..Ama cinsellik , sadece kızlık bozmaktan ibaret değildir..Bu farkı ayırt etmek önemli

Aklıma gelen bir diğer şey de sevgililer günü muhabbeti..Bana göre bir kadını tanımak için sevgililer günü hakkında ne düşündüğüne bakın.. Kendi hediye almıyor , erkeğinin de almasını istemiyorsa ben o kadına kaliteli kadın derim..Çünkü o kadın sevgililer gününün nasıl ortaya çıktığını bilir , sevgililer için sadece bir güne has gün olmadığına da , süreç olduğuna da..

'Erkeğin' dedim de aklıma geldi..Hatırlıyorum jokerin bir sözü vardı :''Kadınlar ilgiyle , erkekler gazla çalışır.'' Evet benim moral kaynağım :) Bir adamın kadınını sahiplenmesi önemlidir..Belki de bebekleri de o yüzden severiz..Korumacılık , sahip çıkma , aitlik...Bana bunları hissettiriyor..Tabi ben de onunla ilgileniyorum vakit buldukça

''Olduğun gibi olma , olabileceğinin en iyisi ol'' mantığım vardır , buna göre gelişim sonu olmayan süreçtir , sonu koyduğumuz an ölmüş sayılırız..Bazen onu eleştiririm , bak şunu giy , saçını şöyle yap gibisinden tavsiyeler ya da hayatıyla ilgili...Çok açıktır hiçbir insan eleştirilmekten hoşlanmaz , ki o da ilkin kırılıyor..Fakat sonra bi bakıyorum gelmiş...''şu kursa gitcem , kuaföre gitcem , onlarla artık daha çok ilgilencem'' gibi laflar ediyor..İnsan mutlu oluyor... kendini geliştirmeyi önemsediği için..

Hayatın diğer bir parçası aileyle ilişkiler..Kim annesiyle

oynar gündüz vakti , kimin babası her gece yatarken gelir çocuğunun alnını okşar , öper ; kimin babası zor durumda çocuğuna 'sana güveniyorum' der.

Açıkçası imrendiğim bir hayat tarzı..Ben böyle yetişmedim pek , o yüzden daha farklı bakıyorum ona , o benim yaşamadıklarımı yaşıyor , ailesine de yaşatıyor..

Bir hamle yaptı mı ailesinin yerine de koyuyor kendini..

Karakter sayısı azmış , daha yazacak çok şeyim vardı :)) Öptüm..

Beğenmediğim huyları : Öfke kontrolü !

Arada sırada istemediğim şeyler yapar, aynı zamanda soğukkanlılığı çoğu zaman beceremez coşkuludur, zor güvenir, topuklu ayakkabı giyip beni çıldırtır.

Ama taş gibidir, sesi güzeldir, kucağına yatın ömür boyu kalkmak istemezsiniz,(bunu sadece ben yapabilirim), yargılamaz(aslında yargılar), yönetmeyi sever(ama çoğu konuda üstünlüğümü kabul etmeli artık...) vb. vb... Kısaca binbir gece masallarında ki gibin bi'şeydir.