Acı çekemeyecek kadar hissizleşmek bir zafer midir, yoksa kaybedilen büyük bir savaş mı?

Ağlamak isteyip de , ağlayamamaktır..
Yaşananlar o kadar cok enerji götürmüştür ki içinden artik gidecek bir sey kalmamistir, iki damla göz yaşı bile. Fiziksel bir hissizligi de beraberinde getirir bu durum. Kolunu kesseler sadece akacak olan kanı izleyecekmişsin gibi hissedersin. Tökezleyip de yere kapaklandiginda üstünü başını temizlemeden, düzeltmeden, "bir yerime bir şey oldu mu?" diye merak etmeden doğrulup yoluna devam edersin.
Bir nevi ot gibi yaşamaktir. Gülüşlerin saniyeliktir, üzüntülerin ise belki birkaç saniyelik. Arada kalan süreler ise hep bomboş...

Duyguları törpülenmek dışarı duygusuz görünüp içinde yaşayan hisleri kütleşmiş keskin çizgiler ve duvarlarla örülü olmak...

Geçici hissizleşme, kaybedilen duygular sonrası olmuş olabilir. 😕

Bence çok kötü bişey resmen hayatı mahvoluyo insanın yani ne için yaşadığını unutuyor

Güzel soru. Kaybedilen bir savaş kesinlikle. Seviyorsun olmuyor nefret ediyorsun bir süre sonra her şey bitiyor yaşanacak duygu kalmıyor

Kaybedilen bir savaştır , ne derse desin canın yanmaz çünkü artık

Hâlâ yokedemimisim bazı şeyleri duygusuzum ama hissiz degilmisim acıyı hissettim de anladım

Her ikiside aslında ilk önce kaybedersin sonra zafer olduğunu anlarsın.

Offfff çok kötü ya hissiz yaşanır mı? Kötü şeyler yaşamış olmalısin.

Duyguların kaybolması , savaşla beraber büyük bir kayıptır bence..

Çok büyük bir kayıptır insan acı olmadan büyüyemez ve mutluluğun kıymetini bilemez