İnsanların Geçmişte Yaptığı Hataları Kriterleriyle Örtmeye Çalışması

"Ben geçmişimi çöpe attım, çöpü de ancak köpekler karıştırır" saçmalığı

İnsanın kişiliğini oluşturan etkenin -niyet de ne kadar önemli olsa da- geçmişi olduğunu düşünüyorum. İnsanlar geçmişte hatalar yapmış olabilir. Bundan ders çıkarmış olsun veya olmasın, hatalarımızı kriterlerimiz ile örtmek ne kadar etik?

Kızların "önüne gelen kadınla yatıp bakire kadın araması" problemi.

Mental açıdan ne kadar bakiriz/bakireyiz? Eğer böyle bir düşünceyi savunuyorsanız bakir erkeğin/bakire kadının, bakire kadın/bakir erkek arama hakkına sahip olduğu anlamına mı geliyor? Bu düşünceyi savunan insanların da ''namus'' kavramının iki bacak arasında olduğuna inandığına inanıyorum. Ama bu paradoksun farkında değiller.

Komplekslerimizden ne kadar arındık?

Hata size göre ne demek? ''Hata'' kelimesinin anlamı nesnel midir? Yoksa ''ahlak'' gibi kişiden kişiye değişebilen (göreceli) midir? İlişkilerimizde ne kadar kendimiz olabiliyoruz? Komplekslerimizin baskın olduğu bir ilişkinin 1 yıldan fazla süreceğini düşünmüyorum. Hatasız insan ile kişiliğini, karakterini önemseyen insan arasında ince bir çizgi olduğunu düşünüyorum. Sizce gerçekten ne kadar kendimiz olabiliyoruz?