Hayatı Hissetmeden Yaşayan İnsanların Hissizlikleri

İlk başta her şey çok güzeldi onlar için

İlk başta hayatı toz pembe olarak biliyordular hayatı ama bazı şansız kesim var ki ilk başta öğrenmek zorunda kaldı ama yine'de umudu vardı çok iyimserdi. Ama bazıların ki sadece çocuklukta kalıyor bazı insanlardaki kalıcı olamayabiliyor.

'O'küçük çocuktan geriye hiç bir şey kalmadı artık

Büyümek denen şey pek hayal etiği gibi olmayanlar'dan onlar'da kendini hissetme kavramı yok. Oyunculuk var oyuncu olmak için ünlü olmak şart değildir onlar için bir role kendini kaptırdı mı bırakamıyorsun hep aynı rollesindir oysa ki sen 'o 'kişi değilken insanları inandırmışsındır 'o' kişiye ama sen inanmamışsındır hissetmiyorsun da sadece sende muş gibi yapıyorsun örnek vermek gerekirse..

Yaralandınlar hep ve hep darbe aldılar alışmışlardı

'O' kadar alışmıştı ki artık hissetmiyordu kendilerini artık sıradan insanların istediği şeyleri istemiyordu sadece yalnızlık istiyordular.Bir çok insanın korktuğu şey onu korkumamıştı çünkü hep yalnız kalmış birine.Sen yalnız öleceksin diye korkutamazsınız onlar için huzurdur sadece huzur tanımları diğer sıradan insanlara göre farklı biraz.

Ve güçlenirler..

Öyle bir güçlenirler ki bütün kafasındaki şeyler aklındadır kara listeleri ve güçlenir biraz tabi ki kini ile kendi canavarlarını yaratmışlardı.Eskisi gibi değildi artık öğrendiği şeyler ile yenecekti onları...

Çok karamsarsın derler

Bilmiyor ki insanlar hayatı karartığı için karamsardı onun iyimserliği çocuklukta kaldı. Bazen iyimser insanlar gibi olmak istese'de artık bir anlamı kalmadı iyimser bu dünya fazlalar illa kendisi gibiler içinmiş dünya ..

Bu benim kendimce ilk bencem hatam varsa kusura bakmayın :)