İnsan Başkalarına Yeter De Bir Kendine Dar Gelirmiş!

Kalabalık her taraf, herkes kalabalık ediyor ortalığı...

Gözünün gördüğü, kulağının duyduğu ve elinin her açtığı kapı bir kalabalığa gidiyor. Beynin, o bile geceleri kalabalıklar içinde boğuşuyor. Çok yoruluyor ve artık uyu diyor! Kapat gözlerini, sanki hiç açmayacakmış gibi. Bir daha uyanmayacakmış gibi.

Elinden tutanların elleri nerede şimdi?

Bir zamanlar sana yardım eli uzatanlar, yüzüne gülümseyenler ve derdini dinlermiş gibi yapanlar. İnan onlar senden daha çaresizler yardım etmek konusunda. Beraber güldüklerinle yalnızlık çekerken yanında olanlara baksana bi'... Kaçı yanında, kaçı senin halini hatrını soruyor, kaçı senin derdine bir el uzatıyor. Bir elin parmak sayısını bile geçmeyecek kadar azaldılar. Çünkü zaman ayırıyor artık insanları ve önceden çektiğiniz resimlere baktıkça derin düşüncelere sokuyor.

Senin derdini yaşadılar mı hiç?

Karanlığına girdiler mi? Aynı hisleri yaşadılar mı?

Her gün bile bile aydınlık bir karanlığa uyanır insan, her gün aynı şeyleri yaşayacağını bildiği halde. Tek çaresi ölümü beklemek olsaydı belki, dört tarafı duvarlarla kaplı sessiz bir oda da bir ömür çürütebilirlerdi. Kimsesiz ve tek!

Hayat yeniden dürtüyor insanı ve kalk diyor. Sen bir savaşın içindesin bu savaşta canını kendin alamayacağına göre nefesin tükenene kadar devam etmelisin diyor. Pes etmek yok diyor! Belki acı gelebilirim ama sana iyi günlerde gösteririm diyor.

Rolünde tek olduğunu bir tek hayat öğretmiyor!

Herkes acı ya da tatlı bir şekilde öğretmen hayatta... Kimisi bilmeden, kimisi istemeden ama hepsi bir jübile yapmadan bırakmıyor seni. Hepsi illa ki bir iz bırakmak ister, tıpkı ilkokulda deftere yazılan hatıra defteri gibi. Sonlarına imza çekerler ve giderler. Senin yapman gereken seni sevenleri senin sevdiklerini toplaman. Her yol düz değildir, iğneli yollarda olacak ayağına derinlemesine batan, beynine gerçekleri yansıtan bir iğne.

O iğne hislerimizin en derinine acımasızca batırılıyor, hemde defalarca kez...

Bu hayatı acısıyla tatlısıyla sürdürmek şart!

Sıradaki şarkı, sıradaki insan, sıradaki hayat ve sıradaki yağmur... Sizlere gelsin!

Hayat, bir insan için üzülmeye değmeyecek ve ileri de "Vay be!" dedirtecek kadar kısadır, dününüzle bugününüzün birbirine benzeyen tek tarafı nedir? İkisinde de güneş doğar ve batar! Ama 24 saatlik dilimde yaşam ne gösterir. Orası bir bilinmezlikte!

Her zaman 'kendinize' iyi bakın! Çünkü siz kendiniz için önemli birisiniz!

#Gencaver