Neden "Kötü Yorumları" Bu Kadar Önemsiyoruz?

Eskiden yazmış olduğum bencelerime göz gezdirdim. Sadece bencelerime değil yorumlara da baktım. Ancak çok şaşırdım ve kendime biraz kızdım. Neden mi? Çünkü beni öven, bencemi beğendiğini söyleyen, makul sorular soran insanlara hiç cevap vermemişim veya kısa yanıtlarla geçiştirmişim. Hakaret, alay ve 'nefret' içerikli yorumlara ise destan gibi yanıtlar yazmışım ve o kişilerle uzun uzun tartışmışım.

Biraz düşündüm. Bunu yapan tek kişi ben değilim. Nedense çoğu insan olumlu eleştirileri umursamazken, hakaret ve alay içerikli görüşleri fazlasıyla önemsiyor. Bu durum, hayatın her alanında geçerli. Sahiden, biz kötü yorumları neden bu kadar umursuyoruz?

Birkaç tahminimi sizlerle paylaşacağım.

Güven eksikliği

İnsan kendisine, sevdiklerine, savunduğu fikirlere ve kişilere yeterince güvenmiyorsa, içinde az miktarda bile olsa güvensizlik varsa, kötü yorumlar onu fazlasıyla etkileyebilir. Aslında sadece kötü yorum yapan kişiye değil -hissettiği şüphe ve kaygı sebebiyle- kendisine de kızmıştır. Bu duygularını bastırmak için sürekli konuşur ve eleştiri yapan kişileri susturmaya çalışır.

Doğrusu, ben böyle biri olduğumu düşünmüyorum. Eğer haksız olduğumu anlarsam bunu kabullenmekten kaçınmam. Fakat böyle davranan insanlar da var.

'Yanlış anlaşılma' korkusu

Bazı insanlar yanlış anlaşılmaktan çok korkar. Birisi onlarla alay ettiğinde, söylediklerine inanmadığında hemen 'işin doğrusunu anlatmak' ve samimiyetlerini ispatlamak isterler.

Sanırım ben bu gruba dahilim. Bana ve benim gibi düşünen kişilere şunu söylemek istiyorum: Değmez. Kesinlikle değmez. O umursamaz, saygısız ve ön yargılı insanlara kendimizi açıklamaya uğraşarak vakit kaybediyoruz. İstedikleri kadar hakaret etsinler, iftira atsınlar, dalga geçsinler. Aldırmayın.

'Kavga etme' isteği

Bazen işsizlikten canımız sıkılır ve sataşacak adam ararız. Bize ve bizimle alakalı şeylere kötü yorumlar yapan insanlar oldukça uygundur. Hemen onlarla muhatap olur ve asla sonu gelmeyen tartışmalara gireriz. Sinirleniriz, geriliriz, üzülürüz ama en azından vakit geçmiş olur.

Dedikodu aşkı

Dedikoduyu çok sevenler, kendisine ve sevdiklerine hakaret edenleri sonuna kadar dinler ve onlarla konuşur. Aslında tek amaçları, o kişi gittikten sonra hunharca dedikodusunu yapmak ve rahatça gülüp eğlenmektir.

Aşırı sevgi

Herkesin tepkisinde art niyet aramamak gerek. Belki sürekli savunduğu, hakaret ve alay edilmesine dayanamadığı kişiyi gerçekten çok seviyordur ve ona söylenen her sözden etkileniyordur.

Hangimiz bir şeyleri sevmedik ki? Fakat kendi iyiliğimiz için sakin olmalı ve alınganlığı bir kenara bırakmalıyız. Yoksa -farkında olmadan- kötü insanların daha çok konuşmasına sebep olabiliriz.

Merak

Bazen sadece merak ederiz. "Acaba hakkımızda ne konuşuldu? Diğer insanlar ne düşünüyor? Kötü yorum yapanların amacı ne? Bir açıklama yaparsak ne değişir? Kim haklı/haksız?"

Merak iyidir ancak bir şeyleri merak eden insan, kendisini mutsuz edecek yanıtlar almaya da hazırlıklı olmalıdır.

Son olarak: Umursamayın.

Ne demiş Melanie Martinez: Keşke hiçbir zaman umursamasaydım.

Siz de bir gün böyle diyeceksiniz. O yüzden şimdiden önleminizi alın, seviyesiz insanların seviyesiz görüşlerini umursamayın. Zaten sizin aldırmadığınızı görenler sonunda sıkılıp konuşmayı bırakacaktır. İşte, bu kadar.