Merhabalar, bu bencem anne babası ayrı olanlar, küçük yaşta kaybedenler için..
Hayatın nasıl olduğuna dair hiç bir fikirleri yoktur

Büyüme aşamasında çocuk anne babasından alması gereken sevgi, güven, sadakat gibi temel duyguları bilmediğinden tek başına tanımak zorundadır. İlk başta tüm insanlar onlar için iyi ve güvenilirlerdir. Fakat yıllar geçtikçe durumun böyle olmadığı ne yazık ki anlarlar. Afallarlar belki etrafına hiçbir şey belli etmeseler bile içleri en şiddetli fırtınaları yaşar, bu işkenceden kurtulmak o kadar kolay değildir. Aylarca belki yıllarca bundan sıyrılmaya çalışır ve artık kimseye o kadar güvenmez.
Mutlu insanlara özenirler

Onlar gibi arkadaş gruplarıyla gülüp eğlenmek ister, dertleşmek, konuşmak ister. İstese de çoğu zaman kendilerini yalnız hisseder o insan topluluğunun içinde. Konuşabileceği tek kişi kendisidir. Dertlerini bir kendi duyar bir de duvarlar. "Duvarlar bile kaçacak benden" diye düşünmez değillerdir.
Aynalar tam bir hayal kırıklığıdır

Kendilerini beğenmezler, hep bir kusur bulurlar. Aslında farkına varmazlar ki kusurlarıyla bile ne kadar güzel ve güçlüler. Diğer insanlar anne babalarıyla arkadaşlarıyla üçer beşer çıkarken merdivenleri, bahsettiklerim tek tek çıkar belki sürüne sürüne çıkarlar çıktıklarında ise en güçlü ve yıkılmaz insanlar kendileridir aslında. Bunun farkına varmak da çok uzun sürebilir.
Sadece tek bir insana güvenirler

Varsa kardeşi yoksa kardeşi saydığı dostuna güvenirler. Dertleri ortak olur genelde dostlarının da. Sessiz sakin dostluklarıyla aslında hiç olmadığı kadar eğlenirler hiç yaşayamadığı çocukluklarını kardeşi saydığı insanla yaşarlar. İşte şimdi hayat güzelleşmeye başlıyor. Hem çocuk ruhlu hem de hiç olmadığı kadar güçlü. Hangi insan bu kadar güzel olabilir?
Çarşaflarından çıkarlar

Onları üzen sıkan şeyleri bir kenara bırakıp hayatın güzelliklerini keşfe çıkarlar. Kafalarını dağıtmak için yeni yemekler, tatlılar yaparlar. Çiçeklerle uğraşırlar, gözü gibi bakarlar. Bu cam gibi kırılgan fakat bir elmas kadar değerli ruhlar kendilerini keşfettikçe insanların ne dedikleriyle ilgilenmezler. Kendileri ve sevdikleri için yaşarlar en sadakatli insan olup çıkarlar :)
Kopartılmış bir gül misali

Belki kopartılmış bir gül gibisinizdir ama siz hala çok güzelsinizdir. Kendinizi onarmaya ve tanımaya odaklı olduğunuz sürece o gül hiç solmayacak, kurumayacak. Yaşam kaynağınız insanlar değil kendinizsiniz. Yalnız kalmaktan korkmayın, tek gerçek sizsiniz.
Sevgiyle kalın ❤
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar