SESİMİZ ÇIKMIYOR DİYE ÖLDÜ SANMA!

bende öyleydim bir zamanlar ve eminim ki böyle olan yüzlercesi var.

hani birşey alırken pazarlık yapamayan, hatta kasiyer eksik para üstü verdiğinde "şu kadar daha vermeniz gerekiyor" diyemeyen, biri birşey istediğinde reddedemeyen, başkası üzülmesin diye kendini harap eden yine bir başkası istedi diye nefret ettiği birşeyi sırf "ben bunu yapmam" diyemediği için yapan, borç isteyene verip geri isteyemeyen biriydim ben, ama atlattım.

o dışlanma korkusunu bilirmisiniz? öyle köpekten yılandan korkmaya benzemez. geceleri uyku tutmaz, sürekli durumu idare etmek için düşünmeler boy gösterir. ve emin olun empati konusunda uzmanız. eğer bir randevumuz varsa bütün ihtimalleri gözden geçiririz.

benim silik tipli olmamın sebebi zihinsel yahut fiziksel değil, kimi fiziksel görüntüsünü güzel bulmadığı için, kimiyse zihnini yeterli bulmadığı için susmayı tercih eder. benim sorunum çocukluğumda yaşadığım bir travmaydı bunu 2-3 sene önce atlatabildim.

o insanlara yardımcı olun, sanmayın ki kullanıldıklarını bilmiyorlar, sustukları için aptal sanmayın onları. o insanlar sizin onu kullandığınızı bildiği halde susar çünkü yine sizin kırılmanızdan korktuğu için.

böyle insanları farkedin, topluma kazandırın.

ve içinizde elbet vardır. böyle hissedenlere bir tavsiyem olacak;

kimse kırılmayacak kadar dürüst değil, hayır diyebilin. yapmıyorum, gelmeyeceğim vs. diyebilin.

korkma boyun kısa diye alay edilmesinden ya da şişmansın diye yahut cümle kurmayı beceremiyorsun diye. bunu sen istemedin nasıl yaratılacağına annen baban da karar vermedi. bu yüzden kendinle biran önce barış. "ben buyum" de. kendini kabullendirmeye çalışmaktan vazgeç ve bugün birine hayır de, gelmiyorum de, işim var de.

biryerden başlayınca arkası geliyor ve ben artık hayır diyebiliyorum.