Son bir kaç gündür yaşadığım duygusal ve mantıksal çatışma bu konu üzerinde yeniden ve yeniden düşünmemi sağladı. Sadece sevgi için değil, bir çok şey için geçerli esasında. Bize gösterilen sevgi, saygı, güven, adalet, merhamet, vefa hepsi bizim bir yansımamız. Kendimize güvendiğimiz ölçüde güven uyandırdığımızın, adil olduğumuz sürece adaletin bizim tarafımızda olacağının, merhamet ettiğimiz müddetçe merhamet göreceğimizin farkında olmadan gelişigüzel yaşıyoruz bazen hayatı. Kendimize her şeyi hak görüyor fakat bir başkası aynı şeyi yaptığında sinirlenip, sitem ediyoruz. Anahatarın biz olduğumuzu unutuyoruz. Peki, bu karmayla nasıl barışabiliriz?
1) Kendini olduğun gibi kabul et ve sev
Hiç birimiz mükemmel değiliz. Hepimiz insanız. Hepimizin kusurları var. Eksiklerini gör ve bunları tamamlamaya çalış. İstediğin takdirde daha iyi bir sen olabileceğinin ama asla mükemmel olamayacağının bilincinde ol ve kendini kusurlarınla sev. Onları bir eksi olarak değil, seni sen yapan, farklı kılan özellikler olarak gör. Belli bir standardın ürünü olma, kendin ol.
Şimdiki ilişkilerin de, arkadaşlıkların da temel sorunu güven. Ama gözden kaçırdığımız şey bu güvensizliklerin temelinde kendimize olan güvensizliğimizin yatıyor oluşu. "Ben buna değerim. Ben bunu hak ediyorum." diye düşünemiyor oluşumuz. Sürekli güzel şeylerde bile bir anlam aramaya çalışmamız, şüpheci davranmamız. İşi ukalalık boyutuna taşıyıp egoist olmaktan bahsetmiyorum ama insan kendi değerinin farkında olmalı. Sevilmek istiyorsa önce sevilmeye değer olduğuna inanmalı. Güven duymak istiyorsa güven vermeli. Güven vermek için de kendine güvenmeli. Bir işe kalkışırken "mı acaba?" ları olmamalı. "Bunun üstesinden gelebilirim, başarabilirim." deyip kendini motive edebilmeli ve buna gerçekten inanmalı.
3) Saygı görmek istiyorsan önce kendini say
Senin kendine vermediğin değeri bir başkası sana vermeyecektir. Haksızlığa uğradığını düşünüyorsan sessiz kalma, sana yapılmasını hoş görmeyeceğin bir şeyi yapma. Fikrini ortaya atmaktan, karşı çıkmaktan korkma. Haklı olduğunu düşündüğün yerde alttan alma, susma. Farklı düşüncelere, inançlara, yaşam tarzlarına saygı göstermeyi öğren. Sen saygı duy ki, insanlar da sana saygı duysun.
Saygıyı saygı göstererek kazan
Merhamet et, adil ol, hak yeme... Başkalarına sana davranılmasını istediğinden farklı davranma. Çünkü aksi halde bir süre boyunca kazandığını düşünsen dahi, gün gelir muhakkak kaybedersin. Kaybetmeye değil, kazanmaya oyna.
Hepinize dilediğiniz gibi kendiniz olabildiğiniz bir gün dilerim :)
Gerçekten Sevilmek İstiyorsan, Önce Kendini Sevmeyi Öğren!
çok güzel düşünmüşsün. bu yüzden başka sorulara cevaplarına baktım da lezbiyenmişsin. ben normalde homofobik bir insanım ama bu aralar önyargılarımı kaybediyorum, sanırım iyi bir şey. şimdi seni görünce hepten önyargılarım yıkıldı
Beni en mutlu eden yorum bu oldu sanırım. Önyargılarınızı biraz olsun kırabildiysem, farklı bir bakış açısı ile yaklaşmanızı biraz olsun sağlayabildiysem ne mutlu. Önemli olan insan olabilmek. Lütfen bunu unutmayın. Çok teşekkür ederim. Saygılarımla :)
kendine güven kendini sev diyonn da. siz kız milletinde kısa erkeklere karşı ne sevgi var ne de saygı. erkek dediğin 1.80 üstü olur diye kısa erkekleri aşağılamaktan bir türlü bıkmadınız onurunun gururunu kendine olan güvenini kırmaktan tipine laf edip yargısız infaz yapmaktan bıkmadınız. yaptığı hiç bir işi beğenmediniz ciddiye almadınız böyle yapa yapa insanların hayatlarını mahvettiniz ve kendisinden özgüven mi bekliyosunuz?
Bu durum hayat akışına göre değişir. Yani pek katılmıyorum. Çünkü kendisini gerçek manada insna gibi sevdiği halde sevilmeyen çok insan var... önemli olan doğru yerde, doğru insanlarla saygı çerçevesinde sevgiyi paylaşmaktır.
Herkes aşk üzerine çıkarım yapmış. Böyle şeylerin reçetesi olmaz zaten. O kişi karşına çıkar ya da çıkmaz. Benim bahsettiğim sevgi böyle bir sevgi değil.
Sorun sadece herkesi olduğu gibi kabul edemiyoruz. Kendini sevmen içinde, olumlu şeyler duyman gerek ki, duymadığın takdirde bu söylediklerin işe yaramaz..
Hayatta hiç kimse sana duymak istediklerini söylemeyecek. Sen kendini bilmezsen, kendine inanmazsan, güvenmezsen, çalışmazsan hiç bir yere varamazsın. Kimse aferin çok iyi iş çıkardın diye sırtını sıvazlamayacak. Ha bunu yapan nadir öğretmenler, patronlar, insanlar var ama nadir. Önemli olan kendi kendini motive edebilmek, tüm zorluklara göğüs gerip kendini olduğun gibi kabul ettirebilmek, gösterebilmek ve sana yapamazsın diyenlere inat yapabilmek. Bu güç her insanın içinde mevcut. Ama herkes bunu açığa çıkarmayı bilmiyor, çoğu pes ediyor maalesef.
bir yerde haklısın o güç her insanda var ama zamanla tükenen bir güç o. En yakınından duymak istersin bunları. Diğer insanların dediği önemli değil benim için.
Anlıyorum. Ben de senin gibi düşünüyorum. En yakınlarımdan duyduklarım önemlidir benim için de. Dışarıdan birinin ne dediğini önemsemem. Ama şunu bil ki, senin zor zamanında senin yanında durmuyorsa o en yakınındakiler, sen vazgeçmişken sana destek olup moral vermeye çabalamıyorlarsa yakınında olmayı hak etmiyorlardır. Doğru insanları tut yakınında. Çünkü sen değerlisin :)
En İyi Cevaplar