Yalnızlığı Biliyor musunuz?

3 satır bir şey yazdın diye Bence yazmış olmazsın. Yazdıklarını bencendeki tek bir fotoğrafının içine doldursam bile boşluklar kalırken, ... Her neyse. Konuşmayacağım.

Yalnızlığı bilmiyorum.
Çünkü siktiğim doğumumdan beri onu terk edip başka bir deneyim yaşamadım. Yoksunluğundan öteye geçip başka bir pencereden onu izlemedim, neye benzediğini bilmiyorum bu yüzden.

Ama sen bilmişsin. Konuşmuşsun.
Buna da alıştık biz.

Yine de bunların hiçbiri tanımlamıyor bir kere bile kuyusuna düşmediğin o "varlığının saf halini". Sizler yalnızlığı bir bok sanıyorsunuz ama, ya da şöyle diyeyim, içine girilip çıkılabilen bir alete dönüştürmüşsünüz onu lügat pencerelerinizde ama; bir kere sihrine kapıldı mı bir daha da çıkışı yok onun emici mağarasından. Çünkü içine girdi mi, dışarısı hakkında bir şeyler öğrenmeye başlar, hastalığınla sağlıklı insanlar hakkında yeni öngörüler kaparsın. Farkındalığını; tazelersin.

Ama asla çıkasın gelmez.
Bir kere girmişsen, Eğer! Onu da isteyerek yapmışsan üstelik...

Sizin ebe-güme içerikleriniz ile yalnızlığın boyu ölçülmez öyle, kaleme alabildiğin 3 satırlık edebiyat randımanınla.