Yaşanamayan Çocukluk

Size yaşayamadığım çocukluğumdan bahsetmek istiyorum , belki de yaşayamak isteyip de yaşayamadığım çocukluğumdan.

1) Sevginiz onu koruma isteğiniz, onun hayatını yaşamaya engel olmasın.

Biz çocukken babam hiç parka gitmemize izin vermezdi hep gözünün önün de olalım isterdi ve ben hiç parka gidemedim o salıncağa hiç binemedim ve bu da sanki çocukluğumu yaşamamış hissi yaratıyor bende.

Hep birlikte hiç bir şeyler yaşayamadık çünkü gittiğimizde kalkıp top oynamamıza bile izin vermezdi.

2) Çocuklarınızın yanında hiçbir zaman birbirinizle kavga edip kırıcı cümleler kullanmayın.

Ben kendimden örnek verecek olursam benim için sanki dünyadaki en kötü şey oydu. Ben onlar kavga etmesin diye geceleri çok dua ederdim.

3) Onları arkadaşlarının yanında rencide etmeyin.

Bir hatası varsa ona tabiki hatası olduğu söylenilmeli ama arkadaşlarının yanında değil , sanki arkadaşlarımızın yanında yapılanlar onların gururunu kıracak gibi olur. Egosu düşük , özgüvensiz pasif insanlar olmasınlar.

4) Biriyle kavga ettiğinde "Dövemedin mi?" demeyin.

Çocukları şiddete bağımlı hale getirmeyin, sanki bir sorun olduğu zaman bu sorunu şiddetle halledecekmiş gibi düşünmesin. Her zaman konuşarak birbirini kırmadan çözmenin yollarını aramasını öğretin. Söyleyeceklerim bu kadar kısa ama benim için o kadar derin.

Esen kalın. Hoşçakalın.