Yorgunluğum Üzerine

Tabiki de en temel nedeni sağlık problemleri fakat sadece bu nedenden değil. Klişe ama doğru,hayat insanı yoruyor. Başına bu genç yaşta ne geldi diyenler olacaktır. Geldi başıma hiçbir insanın kolay baş edemeyeceği olaylar..

Bu yaşta bıkılır mı her şeyden?

Bazen en çok bu yaşta... Peki sadece yaşadığımız olaylar mı bizi yoruyor? Hayır.

Bazılarımız çok düşünerek, çok kafaya takarak hayatı kendine zindan ediyor. Ben iki gruba da giriyorum. Yaşadığımız olaylar bir süre sonra tecrübe olarak geçmişimizde yer edinecektir fakat kendimizi rahat bırakamazsak hala yorgun,argın, yenik düşeceğiz.

Mücadele etmeyi öğrenmemiz gerek.

Kendimize dert edinmeyi bırakmamız gerek. Böyle dememe rağmen düşünmenin güzel olduğunu düşünürüm. Ne demiş Descartes; Düşünüyorum öyleyse varım.

Fakat öyle bir çizgi var ki... O çizgiyi geçerseniz Oğuz Atay'ın dediğine gelirsiniz.

Descartes, düşündükçe var olduğunu söylüyordu; oysa ben düşündükçe yok oluyorum.

Tabi bunları hayata geçirmesi var. Ben geçirebiliyor muyum? Hayır. Yorgun muyum? Evet. Hayata geçirmem gerekiyor mu? Evet. Çoğunluğumuz yorgun. Bu yorgunluğun yaşlandığımız zaman üzerimize çökmesi gerekiyor halbuki.. O zaman rahat rahat dinlenebiliriz.