Hepimiz Bir Robotuz Başkaları Tarafından Yönlendiriliyoruz

Bir çoğumuz istemediğimiz yaşamları sürüyoruz.Kapana kısılmış bir kedi yavrusu gibi çırpınıyoruz.Peki her yaşadığımız şeye kader deyip üstünü kapatmak doğru mudur ? Şems-i Tebrizi'nin dediği gibi;

Kader hayatımızın önceden çizilmiş olması demek değildir. Bu sebepten "ne yapalım kaderimiz böyle" deyip boyun bükmek cehalet göstergesidir. Kader yolun tamamını değil, sadece yol ayrımlarını verir. Güzergah bellidir ama tüm dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir. Öyleyse ne hayatına hakimsin, ne de hayat karşısında çaresizsin. ŞEMS-İ TEBRİZİ

İstemediğimiz eğitimler alıp, istemediğimiz meslekleri yapıyoruz.Gerçekten özgürce kendi istediklerimizi hayallerimizi gerçekleştiremeyip onlardan mahrum kalıyoruz.Nerden bilebiliriz ki belki bir kaç gün,bir kaç saat veya bir kaç yıl içinde öleceğiz.Bu dünyaya bir kere geliyoruz öyle değil mi ? Öyleyse hayallerimizi gerçekleştiremeyip göçüp gittikten sonra n'olacak ? Bu düzenin bu kuralların ne anlamı kalıcak ?

Ve bunun gibi milyonlarca soru işaretleri kafamızda uçuşuyor.Umarım beni anlamışsınızdır.