Lise Yılları Hayal Ettiğim Gibi Değildi. Peki ya Suçum Neydi?

Merhaba ben 18 yasındayım hayatım ve karakterimle alakalı yazıcam. Bu ilk bencem olacak belki yayınlama cesareti bile gösteremeyebilirim bilmiyorum bakıcam duruma göre 😊

Öncelikle kendimi anlatmam gerek sanırım. Fazlasıyla utangaç birisiyim. Pek arkadaşım yok. Kafeye gidip rahat rahat oturamam. İnsanların önünde yemek yiyemem. Fazla kilom var ve herşeyden utanıyorum.

Lise yıllarım. Ailem kapanmamı istedi. Kabul etmedim. Daha sonra zorla imam hatip lisesine yolladılar. İlk defa birisine aşık oldum. O da beni sevdi. Emin değilim ama. Onu seven başka bir arkadaşı vardı. Ben pısırığın tekiydim. Yine arkadaşım çok yoktu. 2 taneydi. Onlarda sessiz mesafeli tiplerden. Beni koruyamadılar. Uğraşmadılarda.

Hayatımda kimseyle kavga etmemiştim. Okul bahçesinde beden dersinden önce sınıfla bahçeye indik saçıma yapışıp tekmelediler beni. Sınıftaki kızlar zor aldılar beni. Ailem beni zar zor servise yazdırmışlardı. Ama ben başarılı değildim ve zorluk çıkarmak istemedim. Otobüsle gidip gelmeye başladım. Otobüs durağında o kızın arkadaşları saçımı çekip tehdit ve küfür ettiler. Ve o sevgilim diyeceğim çocuk karşı yolda izledi. Kızlar gittikten sonra bile yanıma gelmedi. Ağlayarak otobüse binip eve gitmiştim.

Daha sonraki haftalar yine durakta bu sefer o kız ve arkadaşları beni durağın üstünde sıkıştırıp okuldaki herkesin önünde rezil etmişlerdi. Benim cevabım hiçbir zaman olmadı. Kimseye derdimi anlatamadım. Korkuyordum. Kendime zarar vermeye başladım. Ruh hastası dediler. Şu an bunları yazarken bile ağlıyorumki o zamanlar daha zordu. Liseyi hiç böyle hayal etmemiştim.

Okulda bir hoca bendeki sorunları anladı sanırım. Sürekli beni sıkıştırıyodu. Neyin var? Ne oldu? Gibi. Anlatıp ispiyoncu olmak ve diğer insanlara anlatmak istemedim utandım. Hoca daha da zorladı eğer ben öğrenirsem daha kötü olur dedi. Ağlaya ağlaya anlattım. Müdür yardımcısı rehberlik hocaları herkes duydu tabi. Ama onun babası avukat benim babamsa mermerci. Ben haksız duruma düştüm. Dilekçe yazdırdılar. O yıl sınıfta kaldım. İkinci yılımda sınıfı geçtim ve okulumu değiştirdim. Ve anladım ki beni aldatıyormuş o kızla. Ben o yıl 10 kilo vermiştim yemek yiyemiyordum. Ben terk etme cesareti gösteremedim. Yine de o beni terk etti. Çok yalvardım ama istemedi beni.

Şimdiki okulumda daha iyiyim. Yine pek arkadaşım yok. Çünkü bana hakaret eden bir arkadaşım vardı kusmuştum. Sonra benimle konuşmak istemedi kovdu beni yanından. Üzülmüyorum ama alıştım çünkü. Derslerim daha iyi yemek yiyebiliyorum. Verdiğim kiloları geri aldım. Mutluyum ama. Hayat yine de kolay değil. Okuldan arta kalan zamanlarımda part time bir işte çalışıyorum. Çünkü aileme bakmak zorundayım. Babam yaz tatilinde ameliyat olmuştu ve Şu an çalışmıyor. Ama yine de birçok kişiye göre güzel bir hayatım var.

Okudunuz mu bilmiyorum. Eğer okuduysanız teşekkür ederim. İlk bencemdi ve nasıl yazacağım konusunda bilgim yok. Kendimce yazdım lise yıllarımı. Teşekkür ederim 😊