En İyi Arkadaş Denilen Kavram

Ben çok güvensiz bir insanımdır, hep ilgi beklerim ama ilgi göstermekten çekinirim. Arkadaş meselelerine aslında bu kadar önem vermezdim. Dört beş yıl önce tanıştığım Uzumaki Naruto sayesinde arkadaşlığa olan ilgim arttı.

Sarışın olan kendisidir. Vay be keşke bende öyle bir arkadaş olabilsem keşke benimde böyle arkadaşlarım olsa diye düşündüm.

Arkadaşlığa bu kadar önem vermesem de, benim de çok sevdiğim bir arkadaşım vardı o zamanlar. Zaten farklı şehirlerde yaşamaya başlamıştık ve arkadaşlığımız bu animeyi izledikten sonra baya derinleşmişti, taşındığım yerdeki kişilerin iki yüzlülüğüde arkadaşlığımızın değerli olduğuna inandırmış, aramızdaki bağın çok değerli olduğuna inandırmıştı beni.

İki sene önce de mükemmel bir arkadaşlık hikayesine rastladım. Tully ve Kate'in arkadaşlığını, bizim bağımızı onların arasındaki bağa benzetiyordum.

Ben bu kitabı okuduktan sonra çok duygulanmıştım. En iyi arkadaşım olduğu için,yaşadığı için çok şükretmiştim. Onlarla bütünleştirmiştim ikimizi. Biz kardeştik. Aramızdaki tek ortak nokta gevezeliğimizdi, sürekli tartışırdık. Onunla olan tartışmalarımı hala çok özlüyorum.

Kitabı okuduktan sonraki iki yıl arkadaşlığımız çok zedelenmişti.İkimizde terk edilmekten nefret ediyorduk, kelimelerle bize zarar verilmesinden nefret ediyorduk ama ikimizde biribirimizi terk ettik, ikimiz de kelimelerle biribirimize çok zarar verdik. Ben onu tüm yalnızlığımın orta noktasına koymuştum, merkezimdeki tek insan oydu. Kavga ettilkten sonraki barışmalarda kendimden nefret ediyordum. Hep özür dileyen, gururunu feda eden bendim, hep haklı olan bendim sanki ama tabiki de öyle değildi. İkimiz de kötü dönemlerden geçiyorduk, birbirimize iyi gelmiyorduk sadece ve benim öyle hissetmem de işleri kolaylaştırmıyordu.

Özür dilerdim barışırdık. Bu iki sene biribirimizi kırıp barışmakla geçti. İçten içe aramızdaki derin bağın inceldiğini biliyordum ve bu yaz herşeyi anladım. Yanındayken bile sanki çok uzakmışız gibi hissediyordum. Eski gülüşmelerimiz, konuşmalarımız yoktu. Yazın ona biz eskisi gibi değiliz demeyi hep içimden geçirdim, çünkü uzatmaları oynuyormuşuz ve sadece ben değer veriyormuşum gibi hissediyordum ama bir türlü söyleyemiyordum, çünkü çok korkuyordum.

Hep yalnızdım biliyorum ama sanki elimdeki en iyi arkadaş hissinden koparsam dahada kötüleşecekmişim, tamamen yalnız kalacakmışım gibi hissedecektim o yüzden hiçbirşey söylemedim ama ben yapmamam gereken birşeyi yaptım. Belki de aramızdaki o ince bağı ben kendi ellerimle koparttım. Aslında normalde benim özür dilememle hallolacak bir meseleydi fakat o çok kötüydü. Hiçkimseye eyvallahı yoktu. İçime kocaman bir öküz oturdu, değer verdiğim bir insan olduğu için uğraştım ama olmadı, bu sefer barışamadık, eskisi gibi olamadık. Beni affetti ama benim kırılacağımı bildiği kelimeler kullanıyor, en nefret ettiğim şeyi yapıyor, beni görmezden geliyor. Ben de tamam dedim ben de böyle yapıcam ama bir zamanlar çok yakın olduğunuz bir insanla yabancı olmanın verdiği his o kadar berbat ki..

Bundan sonra barışabileceğimizi sanmıyorum, aslında ben de istemiyorum açıkçası. Sanki sevgiliyiz arkadaşlar arasında barışmak bu kadar zor olmamalı ve bunu oda söyledi. O çok kötüyüm bu yüzden eğer bana katlanmak istemezsen, dinlemek istemezsen anlarım demişti. Ben de olur mu öyle şey demiştim ama olur. Benim de sorunlarım vardı ama o kötü olduğu için yanında ağlayamıyordum bile anlatamıyordum, hep o vardı hep. Eskiden arkadaşlığımız iki kişiliktı ama son iki yılda tek kişilik olmuştu.

Bazen gerçektende bazı ilişkileri ne kadar değer versenizde bitirmek gerekiyor. Sizi yanınızdayken yalnız hissetiren kişileri hayatınızdan çıkarmak gerekiyor. Şu an o boşluk geçti, içimdeki öküz yerini kuzuya, koyuna falan bıraktı. Tek üzücü olan şey dediğim gibi bir zamanlar çok yakın olduğunuz bir kişi ile tamamen yabancı olmak.

Siz siz olun insanlara bu kadar değer vermeyin demeyeceğim çünkü ben değer verirken hesap yapmadım ve değer verirken üzülmedim. Siz siz olun gurunuzu hiç kimse için feda etmeyin demeyeceğim çünkü ben değer verdiğim bir insan için gururumdan ödün verdim. Ve evet sızılıyo içim ama sonuçta hayatta "acı "denen bir gerçekte var, kabul edip yaşıyoruz işte. Ve son olarak birşey daha arkadaşlığmız bitti evet ama ben hala ona birşey olsa üzülürüm.