Peki Sen Hiç Yalnız Kaldın mı?

Yaşadığım şu hayatta hiçbir başarım olmadı. Hiçbir zaman mutlu olamadım. Eğer olduysam da hışımla kalktığım sandalyeden darbe alarak oturdum.

Şu hayatta en büyük başarım sevdiğim kadına ömrümü vermekti. Bunu da yapamaz oldum. Üzdüm, kırdım, ağlattım.

Şimdi onunla da iyi değiliz. Anlayacağınız her şeyi elime yüzüme bulaştırdım. Küçük bir yerde yaşıyorum. Çok olmadı burada yaşamaya başlıyalı. Tüm çevremi geride bıraktım. Gelmek zorundaydık. Öyle gerekti. İnanın yalnızliğın dibindeydim. Karanlık dipsiz bir kuyunun en derininde.

Sabah uyur gece kalkardım. Kimseyi görmezdim. Geceler daha güzel gelirdi.

Sevmeye başlamıştım. Yatağımdan tavanı izlerdim. Sigaralar yakardım. Şarkılarla ağlardım. İnanın sabahlara kadar. Banyoda paspasın üstüne oturur sigara içerdim. Buz gibi soğukta dışarıda yürürdüm. İliklerime kadar işledikten sonra kendime gelir ve idrak ederdim. O zaman konuştuğum kız beni bırakmıştı.

Ben o durumdayken sevmemiş olsam bile sadece arkadaş gibi görmeme rağmen oda gidince tamamen yapayalnız kaldım. Ve biride beni oradan çıkarmaya yeltenmedi. Sonra kendimi toparlamak zorunda kaldım ve o kuyunun dibini kendim için güzel kıldım.

Yalnızlık güzeldir. Boşverin üzülmeye değmiyor.

Kimsenin ağız kokusunu çekmeyin. Kendi hayatınıza şekil verin.Hiçkimse ileride yanınızda olmayacak. Dönüp yüzünüze bakmıyacaklar çünkü herkesin kendi derdi olacak. Herkesin kendi ailesi olacak. Siz simdi kendiniz icin çalışırsanız geleceğinizi kurtarırsınız. Yalnızlıkta paylaşır ama. Bir gün biri karşınıza çıkacak ve hayatınızda onunla yalnız kalıcaksınız. O sizin her şeyiniz olucak. Onu çok seveceksiniz. Ve onunla beraber yalnız olmak her şeyden daha güzel gelecek.İyi geceler