Yarım Kalmış Hisler

Hayat bazen insanın kendini kaybetmesine neden oluyor. Aslında hayat değilde bunu yapan; hayatta karşına çıkan insanlar birileri gelir birileri gider kimseye güvenmiceksin bu hayatta sonunda öğreniyor insan kendinden başka kimseye güvenemiceğini anladığındada geç oluyor öyle olur ya öyle olsun. Anlamsız gelir her şey bazen insana herkesten herşeyden sıkılır uzaklaşmak istersin bulunduğun yeri terk etmek gelir içinden gitmek mesele değildir gidersinde arkanda bıraktıkların dokunur yüreğine değil gitmek adım atamazsın işte o zaman.

Herkes hayatta birini sevmiştir aşık olmuştur sevdiğini düşünerek hayaller kurmuştur benimde hayallerim vardı ama onsuz ondan ayrı düştüm hep bu yüzden yazarken içimi acıttım hep ne bileyim bakışları vardı bir öyle baktıkca kaybolup gidesim vardı bilmediğim uzaklara ama severken sevilmemek kötüydü şimdi hayallerimden bahsedicem size eminim sizde çok saf bulacaksınız hayallerimi.

Eğer onunla beraber olsaydım çok mutlu olurdum bundan adım kadar emindim çünkü çok seviyordum onu ve insan daima sevdiği ile mutlu olur öyle değil mi ? Beni sevseydi ben onu daha da çok severdim öyle ki onunla evliliğe kadar giderdim o derece seviyordum mesela evlenseydik ben her akşam eve elimde çiçekle gelirdim sonra yemek yer beraber bir şeyler yapardık saçma sapan şeylere bile güler eğlenirdik en önemlisi film izlerdik ve izlerken filmi kafasını dizlerime koyup rüyalarına dalardı ben ise cennet güzelliğine bazen işten erken çıkardım onu erken görmek için kısaca her şeyi yapardık en kötü günlerde bile birbirimize sarılarak uyurduk ulan çok mu duygusalım neyim ben anlamadım her neyse.

Sarılmak istediğim bir kadın var.

Kendime verdiğim bir söz var artık kolay kolay sevmicem aşık olmucam öyle olsam da belli etmicem sonra üzülen kırılan ben oluyorum ne çok sevicem ne eksik herkese hak ettiği değeri vericem öyle ne olursa olsun kendimi üzmücem hayat ne olursa olsun devam ediyor seveni bende sevicem sevmeyen olursa onada eyvallah deyip önüme bakıcam fazla hayalde kurmucam sonra hayallerimi yıkılıyor enkazında ben ölüyorum kimsenin ne umrumda oluyorum ne başka bir şeyide sevmicem sevmicem yok gerçekten sevmicem sevipte kavuşamayınca bu hayat yaşanacak gibi değil l*n .

Hep böyle çocuksu mu bakar gözlerin ?
Gülüşlerinden hüzün mü akar her zaman ?
Bakışlarında beni dinlendiren birşey var ;
Gözlerinde hiç mavi yok ?
Nasıl bu kadar huzur verebiliyorsun ?

- Emre Çiftci

Bir başka Bencemde görüşmek üzere esen kalın.