Yalnızlığın Dibine Vurmamızın Sebepleri

Bugüne kadar çıkmadım kimseyle, artık duygusal olarak eksikliğini fena halde hissediyorum. Sabah olduğunda günaydın diyen gece yatarken beraber hayal kurup uykuya dalacağımız ve gün içinde mesaja boğan birinin eksikliğini çekiyorum şu an. :) Şimdi diyeceksiniz ki bıkarsın. Ben normal biri değilim asla bıkmam. Ben onu sevgiye ilgiye boğarım, o da beni boğsun. Evlenince evime kapıdan girince boynuma sarılıp aşkım hoşgeldin desin. Bıkmam ben bunlardan. Ben bunlara doyamam ki, çünkü bunları hiç yaşamadım bunların eksikliğini iyi biliyorum. Değer vermek ve değer görmek, sakınmak ve sakınılmak, kıskanmak ve kıskanılmak istiyorum. Ben bıkmam dedim ama karşımdakinin de bıkmaması gerek. Ama hayırlısı diyorum tabi. Son sözüm, yalnızlık Allah'a mahsustur. Biz insanlar eşlerimizle yaratılmışız o eşimizi bulabilmemiz zaman da alsa umudu kaybetmemek gerek..

Zorlamanın manası yoktur. Her insan karşısındaki insandan erdem bekler. Olması gereken nitelikler ister. Genel olarak gördüğüm herkes fiziki olarak kendini tamamlama peşinde oysa ahlaken ve manen çöküş yaşanmaktadır.

Doğru insan olmadan doğru insanı istemek ne kadar mantıklı olabilir? Onun için istenilen kişiliği bulmak zorlaşıyor ve bazen uğraşmaya gücü yetemiyor insanın. Fazlasını istemek, aşırıya kaçmak gibi bir şey. Tonlarca kömürün içinde küçük bir pırlanta parçasını aramak gibi. Bilirsin tonlarca kömürün küçük bir pirlanta etmediğini ama onu görmek de marifet ister. Yanmadan kavrulmadan güzeli istemek de olmaz. Velhasılı kelam...

Hiçbir cafe'de, lokantada, tek kişilik masa yok. Toplum bile yüzümüze vuruyor yalnızlığımızı...

7 senedir ve halen daha asosyalim, bu sene sonra 8. seneye giriyorum :D ben insanlarla çok içli dışlı olmayı seven biriydim. buna sebep olarak ise, eski mahalleden taşınmak durumunda kaldıktan sonra, yeni mahallede ve okulda arkadaş çevresi edinemedim, insanlar bana çok soğuk ve yapmacık geldi, her an bir kötülükleri dokunacak diye endişelenir oldum. bu yüzden, bende asosyal olmaya karar verdim, ortamlar çok kötü, akıl almaz dercede pis hemde, uğraşamam ben, başımı belaya sokmak istemiyorum. şurada düzenli, sağlıklı giden bir hayatım var, 23. yaşımada aynı şekilde, çizgimi bozmadan girmek ve nice yaşlarımı görürsemde bu şekilde devam etmek istiyorum. aklı başında, kendi düzgün etrafıda düzgün insanlara henüz rastalabilmiş değilim. resmen düzgün insana hasret kaldık :D asosyal olmam ile birlikte, sevgili arayışınada son verdim, tabi bir çok şeyide nasıl yapıldığını unuttum, bu yüzdende, sevgili edinmiyorum, veya bulmaya çalışmıyorum.

Yalnızlığı sevmem ama arada bir yalnız kalmak iyi geliyor.

~ Emeğine Sağlık ~

En çok yanlız olanlarda kendi kendilerine yettiklerini söyleyen zavallılardr. Kendilerine be olduklarını bile itiraf edemiyecek kadar aciz ve ozguven eksiği yaşayan kimselerdir bunlar. Yalnız olduğunu duşunme dünyada yaşamalısın bu sana bağlı binlerce arkadaşın olur unide ama yine yalnız hissedersin o yüzden herkeslede arkadaş olma nerde çokluk orda b. kluk demişler :D

asosyal olmayı ben seçmedim insanların bana karşı bir önyargısı var tipime bakıp kötü birisin diyolar ben buna anlam veremiyorum hayatımda kimseden ne iltifat aldım ne de değer gördüm bu yüzden de yalnızım benim insalara olan güvensizliğimden değil onların bana güvensizliğinde kaynaklanıyor.

paylasimin guzel olmus ama su da unutulmamalidir ki insani sanala iten yine insanlarin davranislaridir. ben nasil insansam reelde de oyle birini isterim yani simdi zor insani mi oynamis oluyorum? asosyal biri de degilim herkesle iyi kotu sohbetim olur ama adam akilli dostum yoktur o yuzden sanala sarmisimdir

şu naber dersmi çalışıyosun '' bu karikatür benim ilk sene ygs barajını geçememiş halimi hatırlattı çaresizlik. s çok b. ktan bir durum bu ya gerçekten hele birde iyi gün dostu arkadaşlar vardır... pariste Mocha içerken twitter a fatoğraf yağdırır.. offf offf ne günlerdi Allah kimseye yaşatmasın...

Sonuncu maddeye pek katılmıyorum açık Az insan çok huzur diyoruz ve aradığımız huzuru da buluyoruz insan, insanları tanıdıkça yalnızlığı sever.. bir yalnızlığa alışıp yalnız olmanın artık zoruna gitmemesi vardır birde yalnızlığı gerçekten sevmek vardır..

Bu kadar insan yalnizsa neden bunca insan yalniz diye kotu bir espiri yapmayacagim tamam. Secimlerimiz bizi yalniz kilar..

Sanaldan tanışıp evlenen, çok da mutlu olan tanıdıklarım var.
Oradaki ifade yanlış olmuş.

Yalnızlığın bir başka nedeni de vazgeçmektir.
Sevmekten vazgeçmek...

yalnız olmak ile yalnız olmayı tercih etmek birbirinden farklıdır, asosyal yaşamak bir tercihtir, unutmayalım ki en iyi yazarlar ve ressamlar asosyal kişilerden çıkmıştır.