Fotoğraflar ve Birçok Şeyler Üzerine

Kaçıranlar ve yeniden okumak isteyenler için ilk bölüm.

Vesikalık fotoğrafları üzerinden karakter analizi yaptığım doğrudur. Kimi çok güzel yapıyor mesela ağlarken bir yüreği tanımayı, karşısındakinin, kimisi yağmur damlaları arasına sakladığı gözyaşlarından falına bakabiliyor. Ben de fotoğraflara bakıp 3-5 yorum yapabiliyor olduğumu zaten çok önceden paylaşmıştım beni yazılarımdan takip eden gizli ve aleni yorumlarla destek veren arkadaşlarla.

Fotoğraflar üzerinden yapılan karakter analizlerinin ne kadar doğru olduğu bir yana, doğru veya yanlış bir şekilde kişi hakkında yorum yapılabiliyorsa eğer, kameranın arkasında, vizörden bakan kişiler hakkında da karakter analizi yapılabiliyor mudur acaba? Ya da bir vizörün arkasına bir şeyler saklanabiliyor mudur fotoğrafı çeken o gözler; hani gözler yalan söylemez mottosundan yola çıkarsak, gözler yalan görüyor mudur acaba o vizörün arkasında.

Polaroid fotoğrafları çeken fotoğrafçılar o yüzden mi sürekli sallıyorlar yoksa film karelerini, fotoğrafa sakladıkları o şey artık her ne ise hemen dağılsın, kaybolsun diye, kıçımıza yapılan iğnenin ardından alkollü pamukla kalçayı titrettiğimiz gibi, acılar geçsin ümidiyle.

Ben de çok şeyler sakladım, yağmurlar altında döktüğüm göz yaşlarımın içine, ıssız bir sahilde kayalıkların üzerinde içip içip denize attığım sigara izmaritlerine ve fotoğraflarıma…

Hani fotoğraftaki gizli yüzü bulun diyen dikkat testleri gibi, artık fotoğraftakinin değil de fotoğrafı çekenin sakladığı yüzü bulmak için bakıyorum fotoğraflara.

…ve ben de saklıyorum bir şeyler fotoğraflara artık.