Ölüm Haberleri Üzerine

Bir yandan internette zaman öldürürken öbür yandan kimi Almanca kelimeleri ezberlemeye çalıştığım bir anda annem girdi odaya. Yüzü soğuktu. Belli ki bir şey olmuştu. "Bir şey söyleyeceğim ama çok üzüleceksin" dedi. Anlamıştım, bir ölüm haberi getirmişti. Kimdi acaba? Sevdiğim biri miydi, yoksa üzülmüş gibi yapıp umursamayacağım biri mi? "Ablam öldü" dedi kısık bir sesle.

Annemin abla dediği kişi 65-70 yaşlarında bir komşumuzdu. Annemin sadece ağabeyleri var, bir ablası yok. Nedenini bilmediğim bir biçimde hep "abla" derdi komşumuza. Film burada koptu. Annem "ablam" demişti ama ben iyelik ekine hiç dikkat etmemiştim. Kendi ablam sandım. O an zaman ve mekan algımı kaybettim. "Beynimden vurulmuşa döndüm" derler ya, gerçekten anladım nasıl bir şey olduğunu. 1 saat önce ayna karşısında süslenen hatun nasıl ölürdü? "Nasıl öldü ya!" diyebildim sadece. Nefes alamadım. Boğazım yırtılırcasına öksürmeye başladım. Neyse ki annem yanlış anlaşılmayı düzeltince kendime gelebildim.

Bu durumdan saatler sonra aklıma aldığım ilk ölüm haberi geldi. İlginçtir ki ilk ölüm haberimi ansiklopedi karıştırırken almıştım. Rast gele açtığım bir madde yukarıda yazdığım şeyleri yaşamama sebep olmuştu. Şöyle yazıyordu: "Samed Behrengi, Doğum: 1939 Tebiz Ölüm: 1967 Aras Nehri" Yahu bu adam değil miydi her gün hiç sektirmeden okuduğum Küçük Kara Balık'ın, Bir Şeftali Bin Şeftali'nin, Püsküllü Deve'nin ve diğer birçok kitabın yazarı? Hiç görmediğim, hiç bilmediğim kahramanım değil miydi bu adam? Ölmüş diyor burada. Ansiklopediler yalan söylemez. Onu ben daha doğmadan çok önce boğmuşlar.

Ansiklopediyi fırlattığımı hatırlıyorum. Yatağa girip ağlamıştım biraz. Soğuk çarşaflar sarmıştı bedenimi. Huzursuzdum. Kolay değil, çocuklar genelde büyüdükçe kahramanlarını unuturlar. Ben az önce kahramanımın öldüğünü öğrenmiştim. Biz çok ani vedalaştık, kabullenmek kolay olmadı.

Zor oluyor ölüm haberleri. İnsanın aklını başından alıyor.