İnsan Neden Yalnız Kalır? Sen Neden Yalnızsın?

Sanırım bazen insanın ihtiyaç duyduğu şey insanlardan fazlası oluyor. Ve belki de bazen bir nota bir çok insandan daha değerli oluyor...

Çevrende kaç kişi olduğu önemsiz. Onlarca insanın arasında olman ya da küçük soğuk bir odada tek olman hiç bir şey değiştirmez eğer yalnızsan yalnızsındır.
Peki neden yalnız kalır insan? Kalabalıkların içindeyken hem de. İnsan seslerinin yuttuğu şehirlerde...

Hiç düşündün mü belki de herkesi memnun etmeye çalıştığın için yalnızsın. Kendini arka plana attığın için. Ne önemli senin için? Arkadaşların mı? Aslında bu tuhaf çünkü onlara arkadaş diyorsun ama onlar senin en sevdiğin rengi bile bilmiyorlar büyük olasılıkla ya da en sevdiğin yemeği. Adım kadar eminim ki sen fedakar birisin ve bazen onlar için sorumluluk alıyorsun. Çünkü içten içe bir kabul edilme arzusu taşıyorsun ve bu da insanlara senin zaafını gösteriyor. Senin o arkadaşım dediğin insanlarsa bunu kullanıyor. Aslında sende bunun farkındasın. Sen de içten içe yalnız olduğunun farkındasın. Onlar için hiç bir anlam ifade etmediğinin.

Birini kaybettiğin için yalnızsındır belki. İster ölüm alsın onu senin ellerinden isterse kendi ayakalarıyle yürüyüp gitsin. Bu hissi biliyorum. O giderken düşündüğün tek şey şu oluyor bundan daha kötüsü olamaz ama oluyor değil mi? Bunu ikimiz de biliyoruz.

En kötüsü onun giderken sende bıraktığı yara izleri. Öyle ki zaman zaman geçtikçe kapanmak yerine seni zehirler. Ve en sonunda fark edersin ki tattığın hiç bir yemek, konuştuğun kimse sana zevk veremez bu zehir yüzünde. Bir erkekle-kadınla yaşadığın tutkulu bir gece bile tenini aşamaz. Yavaş yavaz ruhun bu dünyada soyutlanır.

Kaybolduğun için yalnız da olabilirsin. Gerçek bir sorunlar karşılaşmaya görün bir de bakmışsınız ki insanlar sizi birer birer terk eder olmuş. Birden bire kendinizi insanlar tarafından terk edilmiş bir şekilde karanlık bir ormanda bulabilirsiniz. Önünüzde iki seçenek var ya olduğunu yerde sizi terk ettikleri yerde beklemeye devam edin ya da yolunuzu kendiniz bulun ama unutmayın güneş doğana kadar kimse ormana girmeye cesaret edemez.

İhanete uğramak... Bu da yalnız kalmak için geçerli bir sebeb tabi. Bir daha kime güvenebilirsin ki. Kime karşı dosatane duygular hissedebilir ördüğünüz duvarları kaldırabilirsiniz.

Hamurunda yalnızlık olduğu için yalnızsındır sen.

En şanslımız sensindir belki de. Çevren de insanları istemiyor onlardan rahatsızlık duyuyor olabilirsin. Aslında genelde ilk 4 maddeni akabinde herhangi biri de böyle olabilir ama böyle doğan insanlarda tanıdım.

İnanın nasıl başardıklarını bilmiyorum ama onlar harikalar ve çekiciler..