Gözümüzü Tek Noktaya Dikerken Kaybettiklerimiz

Bazen bir şeyi o kadar çok isteriz ki, zihnimiz tek bir noktaya kilitlenir

Gözümüz ona çevrilir kulağımız onu duymak ister kalbimiz yalnızca ona doğru atar. İstek büyüdükçe dünya küçülür ve etrafımızdaki ayrıntılar fırsatlar insanlar ve güzellikler sessizce arka planda kaybolur. O tek şeye ulaşmak için koşarken aslında hayatın bize sunduğu pek çok yolu ıskalarız. Çünkü odaklanmak bazen ilerlemek değildir, bazen de körleşmektir. Ne kadar çok istersek isteyelim her şey bizim istediğimiz anda ve şekilde gerçekleşmez. Ve olmadığında da bir boşluk çöker üzerimize sanki her şey onunla birlikte yıkılmış gibi.

Oysa çoğu zaman kaybettiğimiz şey hedefin kendisi değil fark edemediğimiz ayrıntılardır.

Hayatın akışı bize sık sık dur bi bak der. Bir kapı kapanıyorsa çoğu zaman başka bir kapı sessizce aralıktır. Biz sadece gözlerimizi o tek kapıya kilitlediğimiz için fark etmeyiz.

Belki de çok istediğimiz şey olmuyorsa bunun sebebi yanlış yerde ısrar etmemizdir.
Belki de sadece başımızı biraz kaldırıp etrafa bakmamız gerekiyordur. Çünkü bazen en büyük kayıp elde edemediklerimiz değil, olurken kaçırdıklarımızdır.

Gerçek ilerleme sadece hedefe bakmakla değil, yolu görmeyi öğrenmekle başlar. Benim anlatacaklarım bu kadar efenim, tatlılıkla ve esenliklerle kalın 🤗