Yolculuk yaparken kısa süreli bir hissiyat belirmesi...

Birçoğumuz sabah kalkıp toplu taşıma araçlarına binerek işine gidiyor. Ya da gün içerisinde bir yerlere gitmek için toplu taşıma araçlarını sık sık olmasa bile kullanıyor. Bu bence'yi açtım çünkü araştırmalarıma göre baktım ki bu duruma sadece ben düşmüyormuşum.

Yani demem o ki, sabah kalktım işe gitmek için otobüse bindim boş bir koltuğa oturdum. Otobüs bir sonraki durakta dolmaya başlarken kapıya doğru baktığımda belki giyimi, belki saçları, belki yüzü, belki yanına gelip oturduğunda burnuna gelen kokusu hangisi hiç bilmiyorum (sapıkça düşünmeyin) tanımadığın birisi yanında seninle gidiyor hemde çok yakınında. Kısa süreli bir düşünce ve bir heyecan beliriyor. Cam kenarında oturuyorsan camdan dışarıya bakarken acaba bakıyormu diye düşünüyorsun. Bilmiyorum normalde herkes bu şekilde düşünmüyor olabilir ama bana genel olarak bakıldığını hissettiğim ve bildiğim için bu şekilde düşünüyor olabilirim. Çünkü bende kendine bakan biri ve yakışıklı olduğumu bildiğim için "acaba bakıyormu" diye soruyor da olabilirim.

Giderken buğulanmış otobüs camına gülen bir yüz çizdim.

Normal bir şey değil bu deli derler, canı sıkışmış derler, amaç ne derler? Derler gülüm derler. Ama ben nasıl düşünürler ne derler diye düşünmediğim için problem yok. O an fark ettim ki yanıma oturan güzel kızın yüzünde bir tebessüm oluşmuş. Belki sabah sabah o kadar sıkıcı geçen ve ayakta bekleyen insanları izlemektense buğulu cama çizdiğim bir gülen yüz ifadesi onda bu ruh durumunu yarattı ve hoşuna gitti.

Sonuç olarak; tabi ki de ben durağıma gelince ayağa kalktım bana yol verdi sonra benim yerime oturdu, bende durakta indim işe geldim. Yani bir şey olsun diye beklemiyorum ama anlatmak istediğim şey acaba o da böyle bir değişiklik yaşamak, tuhaf bir olay yaşamak ister miydi? İnsanlar bence bazı mantıksız gelen şeyleride hayatlarında arıyor. Sırf rutin hayatından dışarı kaçmak istediği için bile bunu istiyorlar. O kısa süreli oluşan duygu belirmesi çok fazla yalnız kalmaktan mı? Bence değil, hayatımda olmasını istediğim herkes var bir sevgilim yok çünkü olmasını istemediğim için. Acaba ruhum bir boşlukta mı? Bir şeyler yaşamak mı istiyor da bana otobüse bindiğimde yanıma oturan kızı düşündürüp heyecanlandırıyor. Bazı şeylerin cevabı bende yok o yüzden bu olayı sizinle paylaşıyorum.

Orada bile kendim gibiyim, yapmacık değilim. Otobüs camının buğusuna çizdiğim gülen yüzü gittiği yerde iş arkadaşlarına ya da normal arkadaşlarına anlatıcak mı ve bir daha aynı otobüse denk gelirsek yine değişik bir şey yapacak mıyım diye düşünüyorum. :)

İşte size bence,
Ne hissedersem onu yaşamayı seviyorum...
Utanmıyorum, ne derler diye düşünmüyorum...
Değişik olmak içten olmak farklı olmak güzel bir şey...
Kendimi seviyorum...