Tipsizlik İle İlgili Deneyimlerim, Tavsiyelerim ve Acı Gerçekler

Acı Gerçekler

İç güzellik lafı tamamen saçmalıktan ibaret, dış görünüşünüzü beğenmeyen insanlar içinizi merak etmiyor. Sevgili işlerini geçtim kimse yanınıza gelip sizinle arkadaş bile olmuyor soru bile sormuyor. Dersteyken hocalar bile sizi görmezden geliyor pek iplemiyor. İnsanlar sizinle konuşurken bazen suratınızda b22k varmış gibi bakıyor.

Sürekli uzaktan alay ediliyorsunuz, bazı zorba insanlar size bakıp tipinize gülüyor çok tipsiz diyor ve bunu özellikle duyabileceğiniz mesafeden yapıyor. Bazen sadece hayalet olmak istiyorsunuz ama dalga geçildiğiniz zaman kendinizi çok daha ottan bir durumun içinde buluyorsunuz keşke hiç kimse bizimle muhatap olmasa gerçekten. Yanlışlıkla bir kıza baksanız hemen şu tipsiz de beni kesiyor laflarına maruz kalabilirsiniz en ufak şeyde yanlış anlaşılıyorsunuz onların gözünde sadece çirkin bir otuz bircisiniz

Daha da acısı, bilimsel araştırmalara göre dışlanmanın yarattığı acıyla fiziksel hasarın yarattığı acı beynin aynı bölümlerinden yayılıyor. Yani dışlanmanızla kolunuzun kırılması aşağı yukarı benzer acıyı veriyor. Gayet iyi bilirim bu acıyı. (Araştırabilirsiniz kaynak göstermeye eriniyorum şu an) ve aklıma gelmeyen daha bir sürü acı gerçekler...

Öncelikle Seni Tanıyalım!

Bazı kişileri yanlış yönlendirmemek için böyle bir başlık açtım. Her insanın çirkinliği, bulunduğu ortam değişiyor. Eğer üniversite çağına gelip hala dışlanıyor, alaya maruz kalıyorsanız (hele hele gözlüklü, sivilceli, şişko uzun boylu bir ergenseniz)tavsiyelerimi dikkate alın. 10 üzerinden 6-7'ler için bu dediklerim pek geçerli olmayabilir.

Ne Yapmalıyız?

• Öncelikle karı kız işlerini bırakmalıyız. Olmuyorsa olmuyor bu alanda harcadığımız enerji her daim boşuna olacak. Nasıl siz çirkin halinizle çirkinleri sevmiyorsanız diğer insanlar da sizi sevmiyor. Bu hayatta çirkin bile çirkini sevmez. O yüzden kendinizi geliştirmeye bakın.
• Dış görünüşün pek önemli olmadığı sizin ne kadar donanımlı olduğunuza bakan meslekler seçin. Tıp, mühendislik bölümleri buna örnek gösterilebilir.
• Bağımlılık kazanın. Bilgisayar bağımlısı, televizyon bağımlısı vs olun. Zaten sosyal hayatınız olmadığı için bunlara vakit ayırmak sizi işinizden, dersinizden alıkoymaz. Çünkü arkadaşsız, sevgilisizsiniz. Boş vaktiniz çok ve bu boş vakti eğlenerek değerlendirin.
• Abartmadan kendinizi mutlu edecek gıda tüketimlerine yönelin. Ben örneğin çok gazlı içecek tüketirim.
• N ofap gibi saçmalıklarla uğraşmayın, haftada 3-4 kez patlatın, paranız varsa e s cort çağırın. Bu sayede temel güdülerinizden eksik kalmamış olursunuz.
• Gerçekçi olun, boş hayallere kapılıp kendinizi üzmeyin. Kapitalizm devrindeyiz. Para= mutluluktur. Eğer ben karı kız düşünmeden duramıyorum çok zoruma gidiyor yalnızlık diyorsanız gidin sağlam bir antidepresan alın. Ama antidepresanın sizi m all aştıracağını da unutmayın, hafif durumlarda kesinlikle tavsiye etmiyorum.

Son olarak

Size tavsiye veren "normal" insanları pek ciddiye almayın. Sizin halinizi en iyi benim gibi tipsizler anlar. Eğer çok kötü durumda değilseniz psikiyatra gitmenizi de tavsiye etmiyorum. Yukarıdaki tavsiyelerim ben de işe yarıyor, gayet mutluyum. Sosyal hayat zerre umurumda değil.

Psikologlar, psikiyatrlar size değer verdiği için değil, işleri o olduğu için size yardımcı olacaklar. (üniversitede okuyorum tanıdığım psikolog ve psikiyatr adayları var zerre muhattap olmuyorlar hehe) Yani hayatın gerçekleri sizin karşınızda asla değişmeyecek. Belki psikoloğa iç boşaltmak için gidilebilir. Ama her daim gerçekleri göz önünde bulundurun, realist olun. Biraz chad olun fazla iplemeyin hayatı. Habire forumlarda konu açıp yardım da dilenmeyin. Birazcık zeki olun. Sizin gibi olmayan insanlar sizin halinizden anlayamaz ve size gerçekten yardımcı olamazlar...