Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

Afacan_37

Bizler Acaba nerede hata yapıyoruz. Bu hayat düzeninde bir yerimiz var. Orası da bizim yurdumuz ve evimiz. Acaba yerimizi beğenmediğimiz için mi? mutlu değiliz. Ya da çabalayıp ta sonuca varamadığımız için mi? mutlu değiliz. Ya da kendimizi olduğumuz gibi kabullenmediğimizden mi? acaba bu durumdayız.

Düşünün ki bu Dünya da bir nesnesin. Diyelim ki bu nesne de bir çiçek olsun. Adı da Papatya olsun. Farz edelim ki bu Papatya bir köyün yaylasında yaşasın. Baharın erkenden açar, hazan vaktine adar yaylalarda yeşerir. Görsen dersin ki Yaylalar Gelinlik giymişçesine Bembeyaz oluvermiş. Görenler der ki “ ne güzel bir çiçek Bundan daha güzelini görmedim Azizim “ dermiş. Bunu duyan Papatya demiş ki “ öyle ya ben buraların en güzeliyim. Bu dünyada da benden daha güzel bir çiçek yoktur. “ demiş.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

Papatya bu elbet o da böbürlenecek. Hakkı değil mi? Herkes imreniyormuş. “ Ben buralara ait değilim. Benim asıl yerim başkaca bir yer olmalı. Burada benim değerimi bilen pek yok. Gelen giden sadece bakıyor. “ demiş.

Alırlar Papatyayı başka bir yere getirirler. Geldiği yer de koskoca bir bahçe. Der ki “ ne güzel bir yere geliverdim. Etrafımda da bir sürü benim gibi çiçekler var. İşte tam da aradığım yer. Bir sürü insan da var. Şimdi beni daha çok insan fark edecek “ der kendince. Ama etrafına iyice bir bakınmış. Bir bakmış ki daha önce hiç görmediği çiçekler var. Güller, Sümbüller, Laleler, Zambaklar, Goncalar, Açelyalar, Sardunyalar, Biçmeler… Var… var Allah var... O kadar rengarenk bir yer ki kendisi bile fark edilemiyor. Herkes başka başka çiçeklere gidiyor ama Papatyaya bakıp uğrayan hiç kimse yok. “ Allah’ ım ben nasıl bir yere geldim “ der bizimkisi.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

Günlerden bir gün birisi gelir yanına Papatya’ ya bakıverir. Gelen kişi ağlamaklı, üzüntülü ve derin düşünceler halinde. Bizimkisi sevinir “ olsun beni seven birisi geldi. “ Ama gelen kişi onu sevdiğinden değil canı sıkıldığından gelmiştir. Gelen kişi Papatya’ yı alır Yaprak çeleklerini bir bir koparmaya başlar. “ Seviyor sevmiyor. Seviyor sevmiyor “ Şaşkınlıkla bizimkisi korkar. “ Allah’ ım ben ne günah işledim. Herkes başka çiçekleri koklarken benim kolumu kanadımı kırıyorlar. Ben kendi köyümde huzurluydum, sakindim, bana herkes iyi davranırdı. Buradakiler bana eziyet ediyorlar “ der.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

İşte Azizim bazen yerimizin değerini bilmemiz gerekir. Papatya gibi tek tek yolunmamak için, üzülmemek için halimize şükretmek gerekir. Mesela Ahlat Ağacı bir Kış ağacıdır. Meyvesini verir ama olgunlaşması için Sonbaharın, üzerine Kıraa(don olayı- havanın soğuması ile oluşur) inmesi gerekir. Bu olmaz ise meyve olgunlaşmaz. Sen bu Ahlat ağacını alıp sıcak iklim yerde yetiştiremezsin. Yetişse de meyve olgunlaşmaz.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

O yüzden herkesin bir yeri vardır. O yüzden, olduğumuzla yetinmemiz gerekir. Halimize şükretmemiz gerekir. Başkasında var diye bizde de olması gerekmiyor. Herkes Kral Aslan doğmuyor. Başkalarıyla kıyas yaparak sadece kendimizi kandırıyoruz. Göründüğümüzden farklı olmak istiyoruz. Ama çoğu zaman zarar gören yine biz oluyoruz. Neden insanlara sadece olduğumuz gibi görünmüyoruz. Bırakın da bizi bu halimiz ile kabûllensinler. Kabûllenmiyorlarsa neden kendimizi zorlayalım ki. Bizi kabûl etseler bile gerçekten bizi sevdikleri için mi? aralarına alıyorlar, yoksa menfaatleri için mi? aralarına alıyorlar.

Cevap çok basit. Sadece menfaatleri için aralarına alıyorlar. O zaman neden bir Sahte Masal içinde yaşayalım ki. Neden kendimizi kandıralım. Neden sahte gülücükler dağıtalım. Neden kendimizi onlara zorla kabûllendirelim ki.

Bırakın sizde o Papatya gibi Yayla da kalın. Değeriniz orada bilinir zaten. Sahte gülücüklere gerek yok. Yoksa o Papatya gibi tek tek çelenklerinizi koparırlar.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?
8 Görüş