Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

Afacan_37

Bizler Acaba nerede hata yapıyoruz. Bu hayat düzeninde bir yerimiz var. Orası da bizim yurdumuz ve evimiz. Acaba yerimizi beğenmediğimiz için mi? mutlu değiliz. Ya da çabalayıp ta sonuca varamadığımız için mi? mutlu değiliz. Ya da kendimizi olduğumuz gibi kabullenmediğimizden mi? acaba bu durumdayız.

Düşünün ki bu Dünya da bir nesnesin. Diyelim ki bu nesne de bir çiçek olsun. Adı da Papatya olsun. Farz edelim ki bu Papatya bir köyün yaylasında yaşasın. Baharın erkenden açar, hazan vaktine adar yaylalarda yeşerir. Görsen dersin ki Yaylalar Gelinlik giymişçesine Bembeyaz oluvermiş. Görenler der ki “ ne güzel bir çiçek Bundan daha güzelini görmedim Azizim “ dermiş. Bunu duyan Papatya demiş ki “ öyle ya ben buraların en güzeliyim. Bu dünyada da benden daha güzel bir çiçek yoktur. “ demiş.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

Papatya bu elbet o da böbürlenecek. Hakkı değil mi? Herkes imreniyormuş. “ Ben buralara ait değilim. Benim asıl yerim başkaca bir yer olmalı. Burada benim değerimi bilen pek yok. Gelen giden sadece bakıyor. “ demiş.

Alırlar Papatyayı başka bir yere getirirler. Geldiği yer de koskoca bir bahçe. Der ki “ ne güzel bir yere geliverdim. Etrafımda da bir sürü benim gibi çiçekler var. İşte tam da aradığım yer. Bir sürü insan da var. Şimdi beni daha çok insan fark edecek “ der kendince. Ama etrafına iyice bir bakınmış. Bir bakmış ki daha önce hiç görmediği çiçekler var. Güller, Sümbüller, Laleler, Zambaklar, Goncalar, Açelyalar, Sardunyalar, Biçmeler… Var… var Allah var... O kadar rengarenk bir yer ki kendisi bile fark edilemiyor. Herkes başka başka çiçeklere gidiyor ama Papatyaya bakıp uğrayan hiç kimse yok. “ Allah’ ım ben nasıl bir yere geldim “ der bizimkisi.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

Günlerden bir gün birisi gelir yanına Papatya’ ya bakıverir. Gelen kişi ağlamaklı, üzüntülü ve derin düşünceler halinde. Bizimkisi sevinir “ olsun beni seven birisi geldi. “ Ama gelen kişi onu sevdiğinden değil canı sıkıldığından gelmiştir. Gelen kişi Papatya’ yı alır Yaprak çeleklerini bir bir koparmaya başlar. “ Seviyor sevmiyor. Seviyor sevmiyor “ Şaşkınlıkla bizimkisi korkar. “ Allah’ ım ben ne günah işledim. Herkes başka çiçekleri koklarken benim kolumu kanadımı kırıyorlar. Ben kendi köyümde huzurluydum, sakindim, bana herkes iyi davranırdı. Buradakiler bana eziyet ediyorlar “ der.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

İşte Azizim bazen yerimizin değerini bilmemiz gerekir. Papatya gibi tek tek yolunmamak için, üzülmemek için halimize şükretmek gerekir. Mesela Ahlat Ağacı bir Kış ağacıdır. Meyvesini verir ama olgunlaşması için Sonbaharın, üzerine Kıraa(don olayı- havanın soğuması ile oluşur) inmesi gerekir. Bu olmaz ise meyve olgunlaşmaz. Sen bu Ahlat ağacını alıp sıcak iklim yerde yetiştiremezsin. Yetişse de meyve olgunlaşmaz.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?

O yüzden herkesin bir yeri vardır. O yüzden, olduğumuzla yetinmemiz gerekir. Halimize şükretmemiz gerekir. Başkasında var diye bizde de olması gerekmiyor. Herkes Kral Aslan doğmuyor. Başkalarıyla kıyas yaparak sadece kendimizi kandırıyoruz. Göründüğümüzden farklı olmak istiyoruz. Ama çoğu zaman zarar gören yine biz oluyoruz. Neden insanlara sadece olduğumuz gibi görünmüyoruz. Bırakın da bizi bu halimiz ile kabûllensinler. Kabûllenmiyorlarsa neden kendimizi zorlayalım ki. Bizi kabûl etseler bile gerçekten bizi sevdikleri için mi? aralarına alıyorlar, yoksa menfaatleri için mi? aralarına alıyorlar.

Cevap çok basit. Sadece menfaatleri için aralarına alıyorlar. O zaman neden bir Sahte Masal içinde yaşayalım ki. Neden kendimizi kandıralım. Neden sahte gülücükler dağıtalım. Neden kendimizi onlara zorla kabûllendirelim ki.

Bırakın sizde o Papatya gibi Yayla da kalın. Değeriniz orada bilinir zaten. Sahte gülücüklere gerek yok. Yoksa o Papatya gibi tek tek çelenklerinizi koparırlar.

Mutluluğu Başka Yerde Aramak Doğru Mu? İnsan Kendisini, Olduğu Gibi Kabullenemez mi?
3
5
Görüşünü yaz
3Kız Görüşü
5Erkek Görüşü

Bi’Bot Seçimi

Çok Süper Görüş
  • YourName333

    Selamün aleyküm abi...

    MaşaAllâh ilintilerini, izahlarını çok beğendim, kendi stilini de yansıtmışsın.

    Taş yerinde ağırdır sözü çok kıymetli bir sözdür. Zira kıymetimizin bilindiği yerde kalsak, daha mutlu ve huzurlu olacağımızı da biliriz. Ben mesela daima garipsenirim. Neden bilir misiniz? Değer görmeyip, kabullenilmeyen durumlarımın olduğu, tepkilerle karşılaştığım ve huzursuz hissettiğim yerde durmadığım için...

    Zerrece de pişmanlık duymam böyle olmaktan. Neden olayım ki? Hatası olunca hemen değişmeye gayret eden, güzelliğe güzellik ile giden, karşısındakini dünyanın en özeli hissetirmeye bayılan biriyim. Buna eşlik etmeyen biri yahut birilerinin benim huzursuz ve mutsuz olmamı sağlamasını neden izleyeyim ki? Fıtrî vasıfları ve yetişmişlikleri birbirine uyan zaten birbirine ayak uydurur da kelâmın kıymetine varır, ötesi zaten fuzulî bir meltemdir.

    Kalemine sağlık tekrardan, hayırlı geceler inşaAllâh, akabinde de sabahlar.

    SevdimYardımcı 2 Kişi
    Yorumla
    Görüş hala geçerli mi?
    • Afacan_37

      Ve âleykûm selâm güzel insan. Yorumun için teşekkür ederim. Aslında farklı bir konuya temas edecektim ama birden yorumum yön değiştirdi.

      İnsan aslını da beniğini de, saygınlığını da korumalıdır. Elmasın kıymetini sarraf bilir. Elmasın değerini göstermek için çığırkanlık yapmaya gerek yok. Mahir olan görür ve bilir. İnsan kıymetinin bilinmediği yerde durmasına, emek harcamasına ve dâhi kendini göstermesine gerek yoktur. Faydasız insanların yanında durmak boşa zaman harcamaktır. O yüzden emeğini daha faydalı olacak yerlerde sergilemek daha doğru olur. Bu iş olur, emek olur, bilgi olur, kardeşlik olur ve yahut çevre olur. Kişi istemeyerek te olsa tamammül edemeyip kendine ve benliğine dâhi kalp diline zarar verebilir.

      Keşke herkes arı-duru olsa da insanlar birbirini görünce çiçekler açsa gönlünde. Ama herkesin gönlünde çiçekler açmıyor. Kiminin gönlünde ot biter kiminin gönlünde gül biter.

      Tekrardan teşekkür ederim. Allah' a emanet ol.

    • Ne harika bir nokta bu '' Elmasın değerini göstermek için çığırkanlık yapmaya gerek yok. ''.
      Bana deseler ki, bir insanda en kötü ne durur?
      Herhalde bağıra çağıra bir şeyleri gösterme çabası, listenin ilk 5ine dahil olur...
      Ne doğru diyorsunuz, mahir olan görür ki, bilir ki zaten...

      Kaleminize sağlık, birileri görüp feyz alır inşaAllah.

      Teşekkür yazınızdan ve bana olan dönütünüzden ötürü bana aittir ^^

    • Afacan_37

      Estağfurullah. Hayırlı geceleriniz olsun inşallah.

    • Hepsini Göster

Diğer Görüşler İçin Aşağı Kaydır

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

34
  • IAmarPresterAen

    Emeğinize sağlık iyi bence

    Sevdim 1 Kişi
    Yorumla
  • littleghost

    Papatya her zaman ciceklerin nesesi o saf beyazi temsil eder papatya her zaman en sevdigim çiçektir rüzgar esince papatya savrulmaya ucmaya devam ediyor zalimce kopuyor kendini kaybetmek zalimce acı her zaman ruhunu arıyorsundur bence tek büyük acı bu cehennemi kabullenmemek bi kafesiz hemde zalimce ait olmadığını yapmak davranmak insan ne istiyorsa onu yapmalı

    Yorumla
  • Malborolark

    Kendimi olduğum gibi kabul de ettim sevgiyi başka yerlerde de aradım ama bir türlü mutlu olamadım. Mutlu olmak, mutlu hissetmek artık benim için hayal oldu.

    Yorumla
  • Barış_LonelyForever

    Kendimi seviyorum ama insanın aşkı yaşaması gerekiyor, yalnız bir şekilde kimsenin mutlu olacağını sanmıyorum

    Yorumla
  • KIZILİNKA

    Aydınlatıcı olmuş emeğine sağlık

    Yorumla
  • Idıddı

    Çok değişik ya bilmiyorum

    Yorumla
  • kaanizmirliii

    En guzwl cicek papatya

    Yorumla
YÜKLENİYOR...