Aslında Hepimiz Yalancı ve Bencil İnsanlarız!

Aslında herkes doğduğu andan itibaren her geçen gün biraz daha masumiyetinden kaybeder. Hiçkimse "anadan doğma" masum kalmıyor maalesef. İşte bu görüşten yola çıkarak insanların aslında ne kadar AYNI olduğundan bahsetmek istiyorum.
Kimisi çıkıp "ben asla yalan söylemem" diyor,
Kimisi "ben kimseyi kıskanmam" ve birçoğu da "ben asla bencil değilim" diyor.
İşte ben bu görüşleri gülerek karşılayanlardanım.

İlk olarak, HEPİMİZ BİRER YALANCIYIZ! Hadi kabul edelim. Hangimiz en zorda kaldığı anda o pembe(!) yalanlara sığınmadı ki? Aradaki tek fark şu "kimimiz fazlasına kaçtık, kimimiz azına..." Ama sorarlarsa hiçbirimiz yalan söylemeyiz! Çünkü hepimiz masumuz(!) Öyleyse neden dürüst olamıyoruz? Bunu hiç hesaba katmıyoruz maalesef...


EN SON NE ZAMAN AYNANIN KARŞISINA GEÇİP KENDİNİZİ SORGULADINIZ?


Peki, yalan mevzusuna noktayı koyduğumuzu varsayalım. Hanginiz hiç tanımadığınız insanlarla dolu bir mekanda yangın çıksa ilk önce mekandaki birini çıkarmaya çalışır? Cevap vereyim, can haliyle ilk önce kendinizi dışarı atmaya çalışacaksınız. Bu, oradaki herkes için geçerli olacak. Çünkü hepimizin hayatının merkezinde "KENDİMİZ" varız. Bazılarımız bu bencilliği ileri boyuta taşırken bazılarımız sadece zor durumlarda devreye sokuyoruz.
Kendimizi sorgulamadığımız için de çoğumuz bencil olduğumuzu asla kabul etmeyeceğiz...



HEPİMİZ BU KADAR AYNIYKEN NEDEN FARKLI OLMA ÇABASINDAYIZ?


Aslında Hepimiz Yalancı ve Bencil İnsanlarız!


TEK FARKIMIZ KİMİMİZ İYİLİĞİN AŞIRISINA KAÇIYORUZ, KİMİMİZ İSE KÖTÜLÜĞÜN...


Aslında Hepimiz Yalancı ve Bencil İnsanlarız!
Cevapla