Herkesin Bir Hikayesi Var! Peki Senin Neden Bir Hikayen Olmasın?

Gündüzler geceleri, geceler gündüzleri takip ediyor. Günler geçip gidiyor. Ömür geçiyor, ömür bitiyor. Peki bugüne kadar ne yaptınız? Neler yaptınız? Kimlerin desteğiyle? Bugün size son 6 ayda edindiğim tecrübelerimden yola çıkarak bir belki de birkaç öneride bulunacağım. İster bunu dikkate alırsınız, ister almazsınız. Bu sizin hayatınız, sizin kararınız...

Kendi ayaklarının üstüne mi basıyorsun? Ailenin ayak izini mi takip ediyorsun?

Eğer ailenin ayak izlerini takip ediyorsan başarılı biri değilsindir. Ailenin başarıları ve kazanımlarıyla hareket ediyor ve tecrübe kazanamıyorsundur. Ben de bugüne kadar “ne de olsa ailem zengin, ne de olsa bir yolunu bulur kendimi kurtarırım” düşünceleriyle yaşamadım. Ama gördüm ki, onlara göre ben böyle düşünüyormuşum. Çünkü ben hala onların çatısı altındayım.

Zamanı geldiyse kendi yolunu çizmeye başlayacaksın. Ama onların desteğiyle değil!

Hayattaki en önemli ve en sıkıntılı yol ayrımına geldin. Vicdan yapma, beni özlerler, beni görmeden edemezler deme. Sen de özleyeceksin ama kendi yolunu çizmek zorundasın. Sana ömrün boyunca bakmak zorunda değillerdi ve unutma sana “seni bu yaşına ben(biz) getirdim” diyecekler. Sanki bunu biz onlara dayatmışız gibi... Bizi bu yaşımıza getirdikleri için bizden karşılık bekleyecekler ama sadece insanoğlu yavrusundan faydalanmak için onu büyütür. Doğanın kurallarına uyacak ve kendi yolunu çizerek hikayeni yazmaya başlayacaksın. Çünkü bunu ya yaparsın ya da zamanı gelince seni kovarlar.

Evden ayrılman için evlenmeni şart koşacaklar ama sen onlar için evlenmeyeceksin...

Sen artık yetişkin bir aslansın, avlanmaya başlasan iyi edersin.

Artık çocuk değilsin, yavru değilsin. Belki onların gözünde hala minicik bir bebeksin ama belki onların yavrususun ama hayata adımını atmak ve savaşmak zorundasın. Hayatı ve savaşmayı ailenin çatısı altında öğrenemezsin. Av olmamak avcı olmak için düşmeyeceksin. Düşsen bile kalkacaksın. Yoksa seni de yerler, beni de yerler aslan yavrusu.

Düştüm diye dert etme, yine kalkarım ama bu sefer daha sağlam kalkarım diye sevin.

Çünkü yine aynı yerden yemeyeceksin. Bir tecrübe daha kazanacaksın ama nereden ne darbe yiyerek kazanacağını bilmediğin ve bu hayat sürprizlerle dolu olduğu için bir sonraki darbeyi bekleyecek, hazır olduğunu düşüneceksin. Hiçbir şeye hazır değilsin. Hayat seni bir kez daha yere serecek. ☺️

Ama yine kalkacaksın, bu kez daha sağlam basacaksın yere... (Bu arada, seni kimse kaldırmayacak... Sen kalkacaksın)

Zora düştüğünde arayacağın kimse olmamalı.

Düştüğün zordan kendin çıkarsan bir daha o zorluğu yaşamazsın. Yaşasan bile ezbere yaşar, sıkıntısını çekmezsin. Vur kır parçala demiyorum ama kimseden yardım da beklemeyeceksin. Çünkü herkesin kendi yolu var ve sen kimsenin umrunda değilsin. Olma da zaten. İyi olduğun zaman yanında olanlar, kötü olduğunda çil yavrusu gibi dağılır seni yalnız bırakır. Alışsan iyi edersin. Çünkü ailende yanında olmayacak...

Boşver sen onları dostum. Kimse sana dost değil, acı gerçekleri kavra ve yolunu çizmeye başla.

Okuduğunuz için teşekkürler. ♥️