Bir Hikayem Var Benim

Evet onu seviyordum, en yakınımdakilere bile söyleyemesem de onu çok seviyordum. İlk defa burada yazıyorum onu çok sevdiğimi. Kendisine söylemiştim onu sevdiğimi ama biz daha ona göre daha çok iki yakında arkadaş gibiydik o yüzden bende seni seviyorum derdi bana ama benim istediğim gibi değildi.

Aslında durum böyle de değildi, dışarıdan bakanlara göre sevgili, bize göre yakın arkadaştık. Bana göre ise biz birbirimizi seviyorduk. Hemde fazlasıyla. Onun için bir çok kişiyi karşıma almıştım, ikiz kardeşim de dahildi bu kişilere. Kimse anlamıyordu beni, onun önceden yaptığı hatalar benim umrumda değilken neden başkalarını bu kadar ilgilendiriyordu? İnsanların ona bir or*spu gözüyle bakmasına dayanamıyordum, yanımdayken kimse onun hakkında konuşamıyordu ama biliyordum ona nasıl baktıklarını, onun için ne söylediklerini.

Umursamadım kimseyi. Ben sevmişken, onu hatalarıyla kabul etmişken insanlara neydi sanki.

Şubat ayı gelmişti, 16 Şubat onun doğum günüydü. Ona süpriz yapmak için para bulmalıydım, dedem bana köyde bir şeyler olduğunu onları istediği yere taşırsam 50TL vereceğini söylemişti. İşte bu dedim, işte bu. Köye çıktım, taş taşıyacaktım, onun için.. İş bitti, parayı aldık. Hediye alındı, sürpriz hazırlandı. 4-5 gün var doğum gününe, haftasonu teyzesine gideceğini ve bu yüzden 14 şubatta(cuma) buluşabileceğini söyledi.

14 Şubat akşamı buluştuk, hediyesini verdim, havai fişekler patladı

Sarıldı teşekkür etti. Biraz konuştuk sonra gitti. İlk defa 14şubatta birine hediye vermiştim, sevgilim değildi ama sevgilim olacaktı. Gece mesaj attı, annesine, teyzesine anlatmış. Çok hoşlarına gitmiş.

Seçim zamanı, onun desteklediği aday gece düzenliyor, bende ordayım arkadaşlarımla. Gece bitişinde onu kendinden 9 yaşında biriyle konuşurken gördüm, daha önce ikisinin ismini yanyana duyup sorduğumda aramızda bir şey yok demişti ama tartışmıştık. Onlar için daha önce beraber olmuşlar denilmişti bana ve bu F hiç hoşuma gitmiyordu. Aramız bozuktu ve buna sebep olan kişiyle konuşuyordu. Hiçbir şey yapmadım, yürüdüm gittim. Hissediyordum bir bokluk vardı bu F'de.

Günler geçti YGS zamanı geldi. Aramız hâlâ bozuk. Gece onun mesaj atmasını bekledim, atmadı.. Ne olursa olsun insan bekliyor işte. Uyuyakalmışım.

Sabah uyandığımda bir mesaj "Hep seninleyim, sana güveniyorum...".

Keyfim yerine geldi, ama sınavdan sonra yine barışmadık.

Zaman geçiyor derken ameliyat zamanı gelmişti. Aramız hâlâ ve hâlâ bozuk. O ameliyat olacaktı, çok büyük bir operasyon falan değildi ama yine de gitmeliydim. Ameliyattan sonra mutlaka ziyaretime bekliyorum demişti, söz vermiştim.

Yine bir yerlerden para buldum, bir buket papatya aldım ona...

Hastane yolunu tuttuk, yanımda en güvendiğim arkadaşım. Kata çıkınca aklıma geldi, formalite icabı bir şey lazım mı diye aramak. Aradım, bir şey lazım değilmiş. Odanın önündeyim, kapıdan içeriye baktım, F. içeride, o da burda yine karşıma çıkmıştı. Odaya girmedim, salonun sonuna geçtik. Sakinleşmek için beklerken odadan çıktı. Çünkü ben geliyordum. Arkadaşımı yolladım, çiçeği bıraktı, ben gidiyorum. Merdivenlerde arkadaşım beni yetişti, "gelmezse çok kırılırım" demiş. Ulan ben paramparça oldum bu ne diyor diye bir sinirle odaya çıktım. Sadece bakıyorum, "bana yumruk mu atacaksın, öyle bakıyorsun" dedi. Cevap vermedim. O sırada F geldi odaya elini uzattı, sonra refakatçi koltuğuna oturdu. Ben gidiyorum diyip çıktım odadan. O akşam kalan parayla kafaları çektik, gözlerim dolu dolu şiirler okudum.

Bir aydan fazla olmuştu konuşmuyorduk. Daha doğrusu ben onunla konuşmuyordum. Bana açıklama yapmalıydı!

İstanbula gidiyoruz, okul 3günlüğüne istanbula götürüyor bizi. Kızlarla fotoğraf falan atınca, mesaj attı. Kıskanmış heralde, "özledim desem, bende der misin?" . Ben bunu söylemek için ne kadsr bekledim, özledim tabii. Konuşma yok sadece bu kadar.

Döndük, mayıs ayı bitiyor. Artık yeter ne olacaksa olsun adam gibi oturup konuşalım dedim. Pazar günü dedi. Pazar günü geldi bekliyorum ki mesaj atsın. Mesaj atmadı, arkadaşının evinin altında gördüm, eve çıktılar. Akşam üzeri facebooka bakarken timeline da bir haber, bilmem kim bunu beğendi. Fotoğraftakiler o ve bir kadın. İlk yorumlara baktıktan sonra anladım, kayınvalideciğiymiş. Yorumları okumaya devam ederken F yorum yapmış. "Maşallah gelininiz de çok güzelmiş" he çok güzel ilk defa görüyosun ya.

Bitirdim her şeyi onunla olan fotoğrafları, konuşmaları sildim

Sakladığım saçını tek telini rüzgara verdim. Bitmişti. Ama bu his nasıl geçecekti? Kendimi ihanet edilmiş gibi hissediyordum, oysa sevgilim değildi. Ama bu yine de ihanetti. Düşünmedim, tek kelime etmedim onlar için. Kendimi toplamaya çalışıyordum. Ama nasıl geçecekti bu his. Yıkılmışlık, güven yıkılmışlığı, hayal yıkılmışlığı, hayat yıkılmışlığı. Bir daha nasıl güvenip, nasıl sevecektim? Nasıl hayal kuracaktım?

Bir arkadaşım sevgilisi onun yakın arkadaşıydı. Ve arkadaşımın sevgilisinin kardeşiyle çıkıyordu.haberler geliyordu kulağıma, sevgilisinin ilk akşam altına yatmış.. Başka bir akşam odadan çıktıktan sonra "hamile kalmasam iyiydi demiş." ufak bir tebessüm ve vay or*spu cümleleri ile muhabbeti bitirmiştim.

Yaz geldi, 5 kişi ufak bir tatile çıktık. Geziyoruz, içiyoruz, eğleniyoruz. Tarihi bir cezaevinde gezerken bir mesaj, "Falan yerdeymişsin, napıyorsun nasılsın?". O gün o cezaevi bana dar gelmişti. Konuşma ordan uzamış gitmişti. Gece içip sızınca haliyle cevap verememiştim. Ertesi sabah bir günaydın mesajı atmış.

Sonrası yine yok

Okullar açılmış, ben lise bitmiş üniversite başlamış. Liseden bir arkadaşımla fotoğraf attım insatagrama. Akşam yine mesaj "onunla neden buluştun?" Keyfim misin? Benimle buluşmak istediğini söyledi, neden dedim. Belki özledim dedi, anladım diyince sen özlemedin mi diye sordu. Geçmişi özlemek benim için zaman kaybı dedim. Ne de güzel oluyor, yaptıklarından sonra gelene posta koyması. Cevap veremedi.

Ertesi gün okulun önünde buluştuk, affet beni dedi. Bense ona hadi ordan çektim. Bir yıldan fazla geçti üzerinden üniversite 2.sınıftayım. Bir kaç gün önce fotoğrafımı beğenmiş instagramdan. Umursamadım.

Onca zaman geçti üzerinden, onu sevmiyorum, onu özlemiyorum, onu düşünmüyorum. Onu unuttum. Ama o zamandan beri kimseye güvenemiyorum, kimseyi sevemiyorum. Bu his hiç geçecek mi bilmiyorum. Bu yazıyı niye yazdım onu da bilmiyorum, az önce bir bence gördüm ve bende yazmak istedim sadece.

Geçişler kötü oldu biraz, anlık yazdım postladım. Kusurum varsa affola. İyi geceler :)