İnanmalısın, Başarmalısın ve Farkını Herkese Göstermelisin!

Bazı büyük insanlar vardır, başarılarını çalışmakla kazandı. Hasta oldu pes etmedi öğrendi, savaş oldu vazgeçmedi savaştı, bir ülke yıkıldı dediler o topraklar artık bizim dediler, tarihlerini sildik, yok ettik dediler ve çalışmanın sonuçlarını gördü ve çevresinde ki insanlara ilham vererek, cesaretlendirerek bir devleti kurtardı ve baştan yarattı. Tamam tanıdınız, ülkemizin kurucusu "Mustafa Kemal Atatürk" o başarının sırrını çalışmakla buldu. Matematik öğretmeni oldu, İyi bir asker oldu, yüzlerce kitap okudu, tarihe damgasını vurdu.

Atatürk der ki: Hiçbir şeye ihtiyacımız yok, yalnız bir şeye ihtiyacımız vardır; çalışkan olmak.

Bazı büyük insanlar vardır, onlara çevresi "aptal" dedi. Diğer insanlardan zekası geri dedi. Bundan hiçbir şey olmaz dediler. Onu dışladılar, onu vazgeçirmek istediler, onun gözünü korkutmak istediler,inancını yok etmek istediler, detaylara inmediler, sorgulamadılar, çözüm üretmediler, onu kazanmak için çabalamadılar, o ise ayağa kalktı ve kendini baştan yarattı. Hiçbir zaman ezberci olmadı, fizikle uğraştı, matematik öğrendi. Okuldan atıldı belki, merakının peşinden koştu, vazgeçmedi, pes etmedi, öğrenmek istedi, kendini tanımak, yüzleşmek istedi. Çünkü, başarının sırrı insanın kendisidir. Kimden mi bahsediyorum? "Albert Einstein" o adını tarihe yazdırdı. Oysaki, ona başaramazsın dediler.

Albert Einstein der ki: Gelecekte başarılı olacak insanlar, geçmişten çalışarak ulaşmalıdır.

Ben, bu paylaşımdan maddi kazanç sağlamıyorum. Ben, bir öğretmen değilim, bir akıl vermiyorum, bir kazancım yok,bir getirim yok.

Tek bildiğim şey, zafere ulaşmak için bazı şeylerin çok çalışmak olduğunu biliyorum. İnsanın en büyük arkadaşı yine kendisidir. En büyük dostu yine kendisidir. Yeteneksiz olabilirsin, KORKMA! muhakkak yeteneklisin kardeşim. Önemli olan o yeteneğin, ilhamın kaynağını nereden bulacağın, en doğru ortamın nerede olduğunu ve en doğru programın nasıl yapılacağını analiz etmektir. Yeni yerler keşfet, bir arkadaşım vardı. Çocuk doğuştan fiziksel olarak sakat. Sağ ayağı felç ama inanır mısınız bilmiyorum ama o çocuk birçok insandan daha fazla okula gelir giderdi o kollarının arasına aldığı destek çubuklarıyla. Onu her gördüğümde gözlerim dolardı, inanın vicdanım sızlardı. Vicdanımın sızlamasının sebebi, ona acımam değil!. Biz insanlığa acımamız. Evet sağlıklıyız, evet ihtiyaçlarımız var, evet belki çok paramız yok. Bir gerçek var ki, halimize şükür etmiyoruz ve o sakat kardeşimizin yarı inancına sahip değiliz. Bu inancı din olarak yorumlamayın, bu inancı her insanın için de var olacak başarı azmine ve umut ışığının ne derecede değiştirebileceğimiz mantığıyla yorumlayın.

Yeteneğinin ne olduğunu keşfet!

Harika bir sesin olmayabilir, harika bir resim yeteneğin olmayabilir, harika bir tasarımcı olmayabilirsin,harika bir matematik zekan olmayabilir.... Bizlere küçükken sordular, büyüyünce ne olacaksın? Bizler ise, futbolcu olacağım, dediğimizde yakın çevremiz güldü ve sen daha topa vurmayı bilmiyorsun dediler, güldüler. Doktor olacağım dediğimizde, oğlum sen hayatında takdir,teşekkür ve onur belgesi görmedin, sen mi doktor olacaksın? dediler. Bu gibi sorular ve cevaplar daha en küçük yaşlarda bizlere yöneltildi ve hepsi lafta kaldı, alay ettiler, dalga geçtiler, bu hayallerden kopardılar.Daha en küçük yaşta kardeşim, daha hayatın sıfır noktasında, daha ağzımız süt kokarken, daha annemizin bağrından kopamaz iken..

Yeteneksiz değilsin! Çabala, ara, meraklı ol, uğraş, çözüm üret, analiz et, mantıklı düşün!

Kendini umursa, başkalarının ne dediğini değil!

Herkes birbirinden farklıdır. Herkes farklı düşünür, farklı yorumlar, birçoğu hayatı kolay sanar. Yıllar çabuk geçer, yanındakiler gelip geçicidir. Önemli olan sensin. İnsanoğlu ilkokula başlar,ortaokul, lise,üniversite diye devam eder. Bu eğitim, öğretim hayatımız boyunca birçok arkadaşımız olur, yıllar geçer birçoğu ile görüşmeyiz. Herkesin yolları kopar,yeni ortamlar edinilir, o yıllarda onların yaşamlarına göre yaşarsan,onları kaybettiğinde onlar gibi yaşamak zorunda kalırsın. Başarısız olan insanlar bir süre sonra hayatımıza bizlere kazandırdığı olumsuzluklarıyla kalır. Başarılı insanlar ise düştüğümüz de ayağa nasıl kalkmamız gerektiğini öğretir. İnsanlar senin başarısız olmanı ister. Sizi sevmeyen insan, sizinle alay eder, başarısız olmanızı ve kaybetmenizi içten içten diler. Onlara en büyük dersi, başarılı olarak verin. Kaybetmekten korkmayın, insanların sizin için ne dediğini boş verin, farklı olun,farkında olun.

Yüksel, senin için hiçbir şeyin hududu yoktur!

İnsanoğlunun muhteşem bir zekası, beyni ve mükemmel derece de düşünebilme yeteneği var. Bizi diğer varlıklardan ayıran farkımız mükemmel bir şekilde dizayn edilen beynimiz, algımız, yeteneklerimiz. Paran olmayabilir,fakir de olabilirsin, imkanların kısıtlı olabilir, seni kimse desteklemiyor olabilir. Bunların hepsi olabilir. Bunlar bir bahane değil, bunlar bir son değil, bunlar elde edilemeyecek şeyler değil. İnsanoğlunun başaramayacağı şey yok. Allah, bizlere akıl gibi sınırları zorlayabilecek kapasite verdi. Allah diyorum beni yaratana inancım gereği, belki varlık denilen kavramlarınız olmayabilir, din kavramınız da olmayabilir ama bunu farklı yoldan teorilerle düşünmenizi de kendiniz açısından yorumlayabilirsiniz.

Hayal et, onu kovala!

Kendimden örnek vereyim, her zaman hayallerim oldu. Yaptım veya yapamadım ama muhakkak hayallerim oldu. Sınav dönemlerim oldu herkes gibi. Streslere de girdiğim oldu, içimde daraldı. Farklılıklar denedim ve stresi azaltmaya çalıştım. Futbolcu olmak istedim, imkanım da oldu, yönetici çevrem ve beni futbolcu yapacak yakın eğitmenlerde oldu,akrabalarım da oldu. Sonra vazgeçtim yüzme ile uğraştım. Yüzme ile uğraştıktan sonra okul, dersler diyerek vazgeçtim. Onu çok özledim,yüzmeyi çok özledim yazları 1 ay yüzdüğüm olur. Mimar olmak istedim, olamadım. Kısmet olmadı. Otomotiv mühendisi olmak istedim, Mekatronik mühendisi olmak istedim. Dönemin şartlarından dolayı aşk ilişkileri gibi ergence işlere yeltendim, eski sevgilimle olan problemlerim ortaya çıktı. Üst üste gelen sınavlar, sınavlar, sınavlar... Bir süre sonra beynim yıprandı. Sonra farklılıklar aradım dedim ki, ben yazılımcı olacağım arkadaş, bilgisayara da ilgim var, bu sektör tam bana göre mükemmel olmalıyım,ilerlemeliyim bu alanda dedim ve oldum arkadaşlar.

Steve Jobs der ki ; Mezarlıktaki en zengin adam olmak, benim için hiçbir şey ifade etmiyor. Geceleri yatağıma yattığımda, bugün gerçekten harika işler yaptım diyebilmek ise benim için mükemmel.

Hayaller, hepimizin için de var olan bir şey. Umutlarımızı yitirmemize izin vermeyelim.

Yazımın sonuna gelmiş bulunmaktayım. Dünya insanı değil, dünya orada, dünya insanı değiştirmez, insanlık dünyayı değiştirir. Bu sözümde kulaklarda kalsın. Hakkınızı helal edin, umarım belki insanlara ufakta olsa dokunuşlarım olur.