Uzak Durulması Gereken En Yakın Arkadaş Modelleri Hangileri?

Bu insanları tanımak zor değil. Algılamak zamanını alıyorsa bu başka elbette.

Mutluluğa tapmak ile bencillik arasında bir köprü olduğunu da sanmıyorum.

Mutluluğu uyuşturucu olarak görüyorum.
Mutlu olduktan sonra dahada mutlu olmak istemek bencilliktir...

Ben bu yaklaşımı melankolik buluyorum. Ama bu durum seni "memnun" ediyorsa ya da zihnin kalbin bu haliyle rahatsa mutluluğu istemek pek anlamlı olmayabilir.

"melankolik" tanımlamasına girmez. Anti-mutluluk yanlısı şu an anlattıklarıma daha iyi uyuyor.

Huzurlu olmak ile mutlu olmak aynı değil...

Huzurluyum ama mutsuzum çünkü umutsuz biriyim...

Konuyu değerlendirelim, kendimizi değil.

Mutluluk eksiksiz yaşadığını düşlemektir. Bu düş yetmediğinde başka şeyler isteyerek eksikliği çoğaltacak ve o eksiklikleri tamamladığında mutlu olacak. Bir süre sonra mutluluğa tapmanın ne menem bir şey olduğunu hevessizleşerek öğrenecek..
Yukarıda yazdığım şey: Uyuşturucu almak gibidir dememdeki neden..

Konuyu kişilerden yola çıkarak ta değerlendirebiliriz. Sonuçta biz cümlelere şekil vereniz, ve cümlelerimiz bizi yansıtır.

Mutluluk ihtiyaç oranında bir paradoksa düşmez. Eksiksiz yaşam arzusu değildir mutluluğun tanımı.

Düşlemek kelimesi ne zamandan beridir "arzulamak" olarak tanımlandırılıyor. :/

Ben, mutluluğa tapmayı konuş iken; siz benim normal düzeydeki mutlu olma istencine karşı olduğumu savunuyorsunuz.

Ben, mutluluğa taparak huzurlu olmaya çalışanları konu ediniyorum..

Dilimde bir sertlik var ise özür dilerim. Size karşı bir asabiliğim yok...

Estağfurullah fark ettim, dilin karakteristiğini kolay çözerim. :)))

-Bana göre- aşırı rasyonel bir bakış açısı bu. Arzu etmediğin bir şeyi düşleyemezsin. Hayal ettiğin şey bir çok zaman gerçekleşmesini arzuladığın durumdur. Birbiri yerine kullanmaktan ziyade durumun tasviridir anlattıklarım.

Evet iddiam konusunda haklısın, sözlerinden bulunduğum çıkarım bu. Ki doğruluğu önemli değil benim açımdan. Ayrıca konu tam olarak mutluluğa tapınmakta değil. İrili ufaklı mutluluklar edinerek sürülecek bir yaşam formu.

Yazdıklarımı bir bütün haline getireyim en iyisi..

Uzak durulması gereken kişiler değildir. Fark edildiğinde yolların ayrılması gerek. Zaman olduğunu çok takılmayalım. Bu dünyada ölümsüz varlık gibi hata yapmamaya çok önem göstermemek gerek. İlk başta fark etmedin diye hatalı sen olmazsın. Devam eder isen hatalı olur isen... Tanıma evresinde de olsan o arkadaşın.. Tanıdıktan sonra arkadaş kalman sana kalmış. Bu kişileri tanıyıp yolları ayırmak daha iyidir. Bunda aşırı derecede huzursuzluğa gideceğini düşünerek ( veya giderek) işin tanıma evresinin olamasını istemek en büyük aptallık ve bencilliktir.

Bu mutluluğu hazır istemektir ve zamanla uyuşturucu gibi daha çok istemeye dürtükler.

Mutluluk eksiksiz yaşadığını düşlemektir. Benim dediğim tapmak. Tapmanın illa bir nedeni vardır. Bu nedende: dengeli bir oranda huzurun arşa çıkmasıdır.

Benim karşı geldiğim bu...
Umarım anlaşılır yazmışımdır...