Nerde o eski çıkarsız dostluklar… Artık işi düşmeyen selam vermiyor. Apartmanlar birbirini tanımayan insanlarla dolu. Herkesi tanıyan, veresiye yazan esnaf gitti soğuk suratsız kasiyerler bize kaldı. Tadı tuzu kalmadı merhabaların bile be..
Benim yaşadığım yerde o dediklerinden zaten yoktu. Burdaki insanlar bir fincan kahveyi bile esirgiyor komşusundan. Ben mesela karşı komşumu seviyorum aslında. Oldukca veriyorum, yardımcı oluyorum, o bana dün mesaj atmış, şunlara ihtiyacın varsa, şukadara bırakırım diye. Ulen, komşudan para alınmaz bi kere, burdan mı başlayayım anlatmaya. Uygulamalı anlattığımı zannediyordum. Iyi ki öğretmen olmamışım, emeklerime çok üzülürdüm sjsjs
Nasıl ki bütün kadınlar günümüzdeki güzellik algısıyla birbirlerine benziyorsa, kültürüne sarılmayan milletler de aynılaşıyor = batılılaşıyor. Artık komşularımızı tanımıyoruz çünkü gök delenlerde oturuyoruz. 2 yıl önce deprem olan Maraşta bile biz 6. katta oturuyoruz ve elbette ki diğer 13 dairedeki komşularımı tanımıyorum örneğin. Şu an yaşadığım bina da biz hariç 5 daire var, tanıyoruz birbirimizi ama evlerimize girip çıkmıyoruz. Bütün muhabbetler bina da yapılıyor ve orada kalıyor. Artık kimse otomatik olarak yemek yapıp, nasibi vardır diye gelene ikram etmiyor. Herkes hesap kitap peşinde. Kimse bir bardak çay kahve ikram etmiyor, alsın evine, parası mı yok diye düşünülüyor. her şey paraya vurulmuş durumda. Dediğim gibi, geçen fazla yemek yapmışım, komşuya verdim, adam cüzdanını çıkarıp para vermeye kalktı. Oysa ben- hiç unutmam- bir akşamüstü Maraştaki evime gittiğimde, karşk komşumuz bir tabak dolusu dolma göndermişti, yoldan gelmiş, açtır diye. Canım Huriye teyze 🤍
Yok kalmadı artık çünkü normal Türk kahvesi hiç İçmiyor artık pek fazla ondan dolayı 40 yıl hatırı gibi falan yok hepsi Amerika'nın ekspresso Latte cappuccino yöneldiği için kimden bedava kahve içerim