Moralim cok bozuk, oturdum kendi kendime agliyorum :(

suanda oturdum hungur hungur agliyorum... yutt disinda yasiyorum, kariyerim icin burdayim, guzel isler yapiyorum. sevgilimse turkiyede.. evet uzaktan iliski zor su bu, ama artik ilgisizligine katlanamiyorum. ayril diceksiniz, haklisinizda ama bilmiyorum, ya su sebepten boyleyse, ya isleridnen falan fisman, vizdan yapiyorum nedense. cunku beyimiz bence bir sorun yok ayrilmak istemiyorum diyor, tabi bana ayrilma da demiyor, sadece abarttigimi soyluyor. herneyse, bunu aradim bir yakinimiz(komsumuz) aslinda ama ben bebekligimden tanirim, cok hastaymis, annem artik hic tepki vermiyor, helallik istedi, konusamiyor bile dedi. uzuldum, cok severim, babannem gibiydi. gidemiyorumda, hem cok onemli bir proje var, hemde maddiyatşu ankotu, hemde zaten 20 gun sonraya biletimi aldim... gormek isterdim. kotu oldum. erkek arkadasimi aradim, annemlere cok aglanmiyim, dahada uzmiyim diye... ilk konusamadim, az bisi soyledim anlattim, kapattim teli, sakinlesim diye. aradan baya zaman gecti aramadi, tamam belki benden bekliyor dedim aradim anlattim konustum. tamam kotu birsey demedi ama acti teli napiyorsun dedim, hiic mac izliyorum. sen nasil oldun demedi bile. sonra ben basladim konusmaya. yasli insan normaldir, olur, uzme kendi vs dedi. tamam cok kotu degil ama, ihtiyacim var ona dmek ki onu ariyorum. kontorum bitiyor, yarin isten konusalim mi dedim, yarin disarida olucam bilemiyorum vakit bulabilirmiyim nete girmeye dedi. ya insan gece 10 da gelir yine girer, demek ki sana ihtiyacim var. birsey demedim nasil istersen dedim. simdi oturdum tek basima agliyorum. ha arkadasim yok mu, calarim yan kapiyi italyan arkadasimi uyandiririm dertlesirim. ama bumudur yakisi kalan :(şu ano kadar yalniz hissediyorum ki kendimi, ona soylesem abartiyorsun soyle boyle :( bilmiyorum buraya neden yazdim belkide benim dilimi anlicak birilerine anlatmak istedim. gece gece zirildadiysam kusura bakmayin nolur :(