14 yaşındaki yeğenim kapıyı dinleyip hakkımızda yalan söylemiş, PlayStation yüzünden ben mi haksızım yoksa o mu abartıyor?

Kendisi bizzat gelmek isteyen taraf. Biz eşimle şimdi playstation u zaten yeni aldık. Hani çocuğumuz yok oynarız , evde canımız sıkılıyor sonuçta bazen..
neyse benim evimi de anlatayım da hani yanlış anlaşılma da olmasın. Benim evim 2+1 ama amerikan mutfak bir ev. Oturma odam cidden küçük.
Biz ps yi de tv ye bağlayıp oynuyoruz eşimle.
Bu arada alalı da çok olmadı.

Emin ol öyle kimseyle çok iyi olduğumuz yok fakat insanın insana ihtiyacı var durumunu ben hep gözetirim. Etrafımdaki insanları üzmemeye çalışırım.

Neyse benim ablamın oğlu da yapışık bir şeydir aslında. Hani böyle benim evime gelip buzdolabımı açar ne bulsa yemek ister.. bende çok rahatsız olurum açıkcası. Annemin evinde de aynısını yapar annemde rahatsız olur.

Ablamlara göre çoğu şey normal geliyor artık.
4.5 -5 yaşındaki kızı telefonda bana diyor ki “ bir şey dicem de şimdi küfürün adını günah koymuşlar” diyor.
Bak mesela bu ailenin terbiye verememesinden kaynaklı. Ben ablama diyorum ki kızın senden duyduklarını bana söylüyor..
ablam marifet gibi anasının kızı diyor gülüyor.
Ablam milleti eleştiriyor ama kızı 5 yaşına gircek yakında hâla biberonla süt içiyor yatarken.
Hâlâ ayağında sallayıp uyutuyor.
Kızı kendi başına yemek bile yemez.

Yani zaten tuhaflıkları hep vardı. Kızına da 3 yaşına kadar ben baktım ama bu kadar değildi..

Neyse o gün yine Mert ( yeğenim) beni arıyor hani derdi yine ps oynamak. Yani aslında ben ona güzellikle diyorum ben seni müsait olayım çağırcam beni diyorum böyle zırt pırt arama.
Yok ben öyle dememişim gibi arıyor. Abla napıyosun , geleyim mi.. aradığı saatler de akşama doğru eşimin eve geleceği saatler..
neyse o gün hani yine hadi diyorum gelsin.

O da seviniyor geliyorum diye zaten bizim açımızdan bir sıkıntı yok yani.

Şimdi geliyor ya bizim dış kapımız şifreli şifreyi giriyor aşağı iniyor ve direkt gelen sesleri dinlemeye başlıyor. Hani dur ya ne dinliyorum ben diyip zile basmıyor, kapıyı tıklatmıyor bekliyor.
Ben buna çok kızdım.

Ablam ise benim görüşüm biz laf ediyoruz diye yükseldi bize. Madem öyle o zaman çocuğuna öğret yapmaması gerekenleri..

Ya benim katımda kameramız var zaten görüntü kaydı bile var. Geliyor bilerek kapıyı dinliyor ve totosundan anladıklarıyla gidiyor.

Şimdi kim olsa sinirlenmez mi ya.

Yani bende 26 yaşındayım 13-14 yaşındaki çocuğun ithamıyla kalakaldım öylece. Beni ve eşimi zan altında bıraktı.
Yani bir de öyle bir şey ailesi ona inanır yani.
İki ağlar konuştular vallahi duydum der yani.
Bu çocuk bugün bize bunu yaptıysa yarın bir gün başkasına da yapar bunu.

Bakın konuştuklarımızla onun adının baş harfi bile yok. O kadar farklı bir konu konuşuyoruz. Eşim zaten yüksek tondan konuşan bir insan sesi tabii ki apartmana geliyordur. O gün zaten daha bir heyecanlı bir tondan konuşuyordu.
Ama iş ile ilgili bir şeyi anlatıyor ve başka birini anlatıyordu. Kendi işini çözen bir çocuğu övüyordu aslında. Yani konunun yeğenimle bir alakası asla ama asla yoktu.

Ablamların yükselmesi bir saçmaydı. Telefonu suratıma kapatması. Eniştemin arkadan ablama kapat telefonu kapat telefonu diye bağırması. Eşim bir de hani ablama da olayın gerçek yüzünü anlatmak istedi. Ona bile ablam yükselerek konuştu. Ne olsun istiyorsun sen falan diyor.

Ne isteyebilir yahu. Böyle bir şeyi kim kabul eder.