Hey sen, benimle beraber ışık hızında bir tura ne dersin?

Atla hadi yanıma gel.

Işık biliyoruz ki hem dalga hem tanecik modeli verir. Bizim hayalimizde ise ikisi de değil. Çünkü gözlemci değiliz olayın içindeyiz. Işıkla aynı hızda gidiyoruz. Gidiyoruz gidiyoruz gidiyoruz. Nasıl, güzel hız değil mi? Fakat yine de arkaya bakma sen miden bulanabilir.

Aslında ışık hızında giderken zamanın da içinden geçiyoruz hatta zamandan çıkmak üzere oluyoruz. Zaman ışık hızında ilerler. Bu algıyı belirleyen şey ise tamamen göreliliktir. Üzgünken veya stresliyken geçmez. Sevinçli aksiyon doluyken de fark etmeyiz. Şu an da fark etmiyoruz yani 🙂 her neyse. Eee peki ne olacak, nereye gidiyoruz? Hadi gel ışık hızının sınırının neden olduğunu konuşalım. Suya girdik diyelim. Silah var ve ateş ettik. Ama... Mermi 🙁 çok yavaş değil mi 😔. Işık da tam olarak öyle. Sabit bir sayı ve sınırı var ve ne ışık hızına yaklaşılabilir ne de geçilebilir. Peki neden c=~ 300.000 km/sn?

Yıllarca bize uzay boş diye yutturdular. Ama bak şu an ışık hızında gidiyoruz. Biz sınırımız var. Engel olan bir şey var. Biz buna karanlık madde diyoruz. Henüz anlayamadığımız hislerimizle kavrayamadığımız ama olmak zorunda olan bir farklı boyut malzemesi. Aramızda kalsın, bu malzeme uzayın yüzde 95 'ini dolduruyor 😝🤪

İşte bu yüzden ışık hızı sabit. Ama biz ışıktan hızlı haberleşmek veya gitmek istiyoruz.

Pufff!!!

Evet. Sen evrenin bir ucunda, ben diğer ucunda. Hatırlıyor musun ikimiz de o sandalyeden çıkıp dağıldık evrene. Heh, aynı kaynaktan çıkan farklı spinli parçacıklarız. Aşk da böyle değil mi zaten, birbirimizi bulmamız gerekiyor 🥀. Kolumu kaldırdım. Hooop sen de kaldırdın. Bilerek yapmadın. Yapmak zorundasın. Çünkü biz gönülden bağlıyız.

Bu teorem veya olay, Einstein'ın korkulu rüyasıydı. Mesafeler arası korkunç olaydı. Spooky action at a distance idi. Bu olamazdı. Çünkü bu göreliliğe tamamen ters idi. Mesafeleri hiçe sayıyordu. Parçacıklar ışıktan hızlı ibaresini yalayıp yutup resmen zaman ve mekândan çıkıyordu. Anlık haberleşiyor ve iletişim kuruyorlardı. Ama ne diyoruz, kuantum; klasik fiziğe tamamen terstir. Einstein bunu göremedi. Öldükten 2 sene sonra kanıtlandı. Kendisi görmese de, aslında Einstein iddiayı kaybetmişti 😶.

Işınlanma dedik yani kısaca. Aynı kaynaktan çıkarıp diğer noktaya madde koymak. Eee, napalım? İzninle şu oyuncak ayıyı ışınlayalım. 🧸 Tatlıymış... Neyse. Panele koyduk mu ayıcığı. Bas usta düğmeye 🔴. Ve yine puffff! Bravo bizim ayı gitti evrenin diğer ucuna. Peki... Ya o sen olsaydın?

İşte burada iş kötüye gidiyor. Karşıya (evrenin sonuna giden şey) sen olmuyorsun. Sen yok oluyorsun. Yerine senin kopyan oluşuyor. Maalesef... Allah'ın sevdiği kuluydun yani.

Yani aslında hiçbir zaman ışınlanma kesin olarak bulunamayacak. Bunun için ne mümkün bir teknoloji var ne de uygun bir evren.

Zaman yolculuğu mu? Nereden aklına geldi? Ona da bakalım. Hadi gel. Bin kabine. Bu sefer ben basayım düğmeye. Puffff. Muhtemelen ışıktan hızlı gidip önüne perde koyulmuş bir sinemadan dinozorları izliyoruz. Zaman makinesi böyle çalışıyor ne yapayım seni direkt oraya koyamam ki. Geçmişi görüyoruz sadece. Ve biliyor musun, aslında hep geçmişi yaşıyoruz 😋. Güneşten gelen ışınlar 8 dakika sonra dünyaya geliyor. Aslında ben seni görüyorum. Ama bilmem kaç nano falan saniye önceki halini görüyorum. Zamanda yolculuk temel prensibine hoş geldin. Anladın değil mi? E geri dönelim bari. Pufff.

Veeee, evet. Geri döndük ama! Dünya bizden çok uzakta. Evren genişliyor haliyle galaksiler gezegenler de... Evden çok uzaktayız. Şimdi sadece uzayda sessizce süzülelim