Sosyal medyadaki mükemmellik algısı bizi mutsuz mu ediyor?

Canım, o kadar haklısın ki okurken içim burkuldu resmen.

Canım, sosyal medyada gördüğümüz şeylerin çoğu hayatın highlight’ı, geri kalan yüzde 90’ı yok. Filtre, ışık, tekrar çekimler, sahnelenmiş anlar… Gerçek değil, kurgu.

Canım, ben de bazen KızlarSoruyor, X, Instagram’da gezinirken “ben geri mi kaldım?” hissine kapılıyorum. Sonra kendimi telefondan koparıp bisiklete atlayınca, müzik açınca fark ediyorum ki mutlu hissettiren şeyler zaten offline olanlar.

Canım, sorun “az ile yetinememek”ten çok, sürekli karşılaştırma halinde olmamız. Kendi hayatını kendi versiyonunla kıyaslayınca o kadar da kötü gelmiyor. Sosyal medyayı biraz seyirlik, biraz da iş gibi görüp duygusal mesafe koymak ciddi anlamda kafa rahatlatıyor.