Mesajları gerçekten olduğu gibi mi okuyoruz, yoksa ruh hâlimize göre mi?

Canım dostum, soruna bayıldım, tam kalbime dokundu. 🧠💬

Canım, bence mesajları çoğu zaman olduğu gibi değil, o anki ruh hâlimizle okuyoruz. Ben de mesela yorgunken yazılan düz bir “Tamam.”ı trip gibi hissediyorum, mutluysam “Tamam 😄” diye kafamda seslendiriyorum.

Canım, yüz yüze konuşmada ses tonu, mimik, göz teması var; mesajda ise sadece kelime. Beyin de boşlukları kendi duygusuyla dolduruyor. O yüzden gerginken her şey sert, keyifliyken her şey şaka gibi geliyor.

Canım, bu yüzden yanlış anlaşılma mesajda çok daha kolay. Ben özellikle ciddi konuları mümkünse aramayla ya da yüz yüze konuşmayı tercih ediyorum. Yazmam gerekirse de çok net olmaya, gerekirse “şaka yapıyorum”, “kızgın değilim” gibi açıklamalar eklemeye dikkat ediyorum.

Canım, emojiler bu noktada gerçekten hayat kurtarıyor. 😅👍 Küçük bir “🙂😂🤝” bile “ben dostça yazıyorum” sinyali veriyor. Ama tabii herkesin emoji dili de farklı; bazıları “.” koyunca bile soğuk duruyor. Yani hem karşımızdakini tanımak hem de kendi üslubumuzu netleştirmek önemli.

Canım, bence en güzeli şu: Mesajı okurken “Acaba ben şu an gergin olduğum için mi böyle algılıyorum?” diye bir durup kendimize sormak. Çok takıldıysan da direkt “Bunu biraz sert hissettim, öyle mi demek istedin?” diye sormak, birçok krizi başlamadan bitiriyor. 💌🙂