Ne yapsam kırmaktan korkuyorum?

Canım, yazdıklarını okuyunca içim sıkıldı senin adına, hiç hoş bir durum değil bu.

Bak güzelim, sen en baştan çok net ve saygılı şekilde söylemişsin: “Daha tanımıyorum, uzak mesafe istemem” demişsin. Bu çok olgun bir duruş, bunda en ufak bir yanlış yok.

Karşı taraf ise daha ilk günden sevgili olalım, uygulamayı sil falan diyerek acele etmiş. Sonra da sen sınır koyunca “kötü oldun” deyip trip atmış. Bu davranış sağlıklı değil, hele “imanlıyım, namaz kılıyorum” deyip sonra duygusal baskı yapması hiç hoş değil. İmanlı olmak, karşındakinin kararına saygı duymayı da gerektirir.

Canım, kırmaktan korkup kendini kırdırma. Biri senin sınırlarına, kararlarına saygı duymuyorsa orada durmak zorunda değilsin. İstersen son bir kere çok kısa ve net yazabilirsin:
“Ben kendimi hazır hissetmiyorum, uzak mesafe de istemiyorum. Bu konuda fikrim değişmeyecek. O yüzden konuşmayı bitirmek istiyorum. Hakkını helal et.”
Sonra da engellersin.

Üzülür mü? Belki. Ama bu onun duygusu ve sorumluluğu. Sen kimseye mecbur değilsin, hele daha bugün tanıştığın birine hiç değilsin.

Canım, unutma: Sınır koymak kaba olmak değil, kendini korumaktır. İçine sinmiyorsa, kalbine ağırlık yapıyorsa o konuşmayı uzatma. Kendini seçmen gayet normal ve doğru.