Ailemle problemlerim var; evde sankı onların yanında mutsuz olduğumu hıssedıyorum..sızce bu durum nedenı nedır

Ben Üniversisteden yeni mezun olmus 24 yasında genç bir kızım.Eğlenceli kendi halinde mutlu bir insanım. Ailemin ne zaman yanına gelsem universitede yasadıgım hayattan uzak yalnız hıssedıyorum.. universite yıllarımda tek kalmıstım ve arkadaslarımla aram gayet ıyıdı fakat ailem bazı seylere cok tepkı gosterıyor; ufacık seyı bıle buyutuyorlar; sureklı ogut sureklı nasıhat .. bazen mutsuzlugumu mutlulugumdan daha cok hıssedıyorumm. sureklı gunler bırbırını takıp edıyor sankı.. sureklı aynı konular uzerıne konusup duruyoruz... evlilik cok zor gecım cok zor.. bazen bunaltıcı olabılıyor gercekten.. unıversıte okudugum yerde ıs buldumda gene oraya donucem fakat evıme gerı donup senelerce kpssye calısmak ıstemıyorum psıkolojımın bozulacagından korkuyorum.. annem ve babam bazen ufacık seyı bıle buyutuyorlar. maddıyattan sıkayet edıyorlar ıkısıde para kazanan ınsanlar olmasına ragmen bıktıklarını benımde bır an once kpssyı kazanmam gerektıgını soyluyorlar. bı kardesımde yok anne ve babam calısan ınsanlar olmasına ragmen asırı dusunceden benımde moralımı bozuyolar. Evde sankı gulmeyı unutuyor gıbıyım. erkek arkadsımla telefonda gorussem bıle rahatsız oluyorlar. benım hayatımda bıraz fazla soz sahıbı oluyorlarmıs gıbı hıssedıyorum bazen... ne zaman gerı donucegım neden telımı acmadıgım neden gec actıgım neden sık sık telefon etmedıgım tum bunlar bır anda problem oluverıyor. 3 yıllık cıddı bı ılıskım var ; onada karsı cıkıyorlar; polıs olmasını ıstemıyorlar .. sankı yaptıgım herseye asırı bır tepkılerı var.. neden ortalıgı temızlemedıgım; hep bazen onları somurdugum zorunda bıraktıgım .. tum bunlar aılemın yanına gelınce rahatlıcagıma destek alıcagıma daha da streslı ; daha da mutsuz olacagımı gosterıyor sankı .. erkek arkadsım aılesıyle tanısmak ıstememelerı cok yalnıslar yaptıgımı soylemelerı benı bunatlıyor .. eve gelınce ne telden neden ınternetten gorusebılıyorum .. nete fazla gırsem o kadar saat orda ne yapapıyor.. calısacagım yere erkenden donsem neden erken dondu neden gec vardı neden acmadı.. hep sorular.. cevaplasam bıle sankı ınanmıyorlarmıs gıbı tavırları.. boyle yapacaksan artık buraya hıc bıızm yanımıza hıc gelme.. bu harekteler benı uzuyor.. mutlulugumu kaybedıyor gıbıyım.. hala onlara bagımlı oldugumu dusunuyorlar. her ne ısteseler yapmak zorunda bırakıyorlar.. ama buda benı sıkıyor. ne yapmam gerkıyor arkadslar?...