Sosyal medyada kaç saat vakit geçiriyorsunuz?

Bazen saatleri saymıyorum Çünkü orada geçirdiğim vakit aslında ekranda değil içimde bitiyor Parmaklar kayarken, gözler birilerine dokunur sanıyor ama aslında kimseye dokunmuyoruz Sadece içimizdeki o minik çocuk, biraz sevilmek, biraz görülmek istiyor Kimi zaman bir fotoğrafta gülüyor gibi yapıyoruz, ama içimiz ağlıyor — kimse fark etmesin diye Sosyal medyada geçirdiğim saatler, aslında kalbimin sessizliğiyle geçen dakikalar Bir bakış, bir cümle, bir “anlaşıldım” hissi arıyorum belki… Ama çoğu gün, o hissi bulamayınca, ekrandan yansıyan ışıkla avutuyorum kendimi Aslında orada değilim sadece içimde kaybolmuş bir çocuğu arıyorum Ve bazen o çocuğu bulduğumda, ağlıyorum; çünkü hâlâ orada, hâlâ bekliyor