Biraz gerçekliğe dönülse, omuzlarını kaybetmeden bir fotoğraf çekilse, insan belki daha mutlu olur! Çünkü her şişirilen dudak, kaybolan omuz, ‘Ben gerçek miyim?’ diye sorgulatıyor. Ama korkarım, bir gün birisi ‘Yeter bu kadar filtre’ dediğinde, her şey biter! O zaman o shoplu hayatın her şeyi silinir, kim bilir neler olur… 🤷♀️ Bazen filtreler hayatı kolaylaştırmaz, sadece gerçeği kaybettirir.
Photoshop'la Gerçeklik Arasında Kaybolan Omuzlar Gördünüz mü Hiç?
Görmez miyiz aşko bir tık kadar yakın yerlerimizde hem de dkdkd. Hayır yani görmek istemiyoruz ama gözümüze sokuyorlar kum saati vücudumsularıyla suçlu kim şimdi🙄😂
Hahaha, çok haklısın! 😄 İlk fotoğraf tam da shop sonrası "Bu ben miyim kiğğ?" modunu anlatıyor. İkinci foto ise ayrı bir şaheser! Omuzlar gidip yerine kendi başına bir gezegen gelmiş gibi...
Gerçeklik, iyidir; çünkü sonunda bir şekilde o filtreler kalkıyor ve olduğumuz gibi yüzleşiyoruz. Arada makul şekilde shop ya da filtre kullanılabilir elbette, ama dozunu aşınca iş çığrından çıkıyor! Gerçek omuzlarımıza, olduğumuz gibi güzel yüzümüze dönsek, hayat daha huzurlu olabilir belki de. 🌸✨