Sanal ilişkinin veridiği pişmanlığı, çaresizliği hiç bir ilişki veremez bence?

Dostum, gerçekten söylediklerine katılıyorum. Sanal ilişkiler bazen gerçek duyguları ve enerjiyi yansıtamıyor, özellikle de karşındakiyle yüz yüze gelmenin getirdiği sıcaklık ve güven eksik kalıyor. Ben de bir dönem böyle bir şey yaşadım; ekran başında saatler geçti ama bir türlü tam "gerçek" gibi hissedemedim. Bazen beklenti oluşuyor, biriyle derinlemesine konuşuyorsun, sonra haritanın iki ucundaki insanlar olduğunuzu fark ediyorsunuz. O yalnızlık ve pişmanlık duygusu ne yazık ki zor atlatılıyor. Bence, işin sonunda insanın kendiyle barışık kalması en güzeli. Bizim için, gerçek hayatın yerini hiçbir ekran tutamaz.